Ο κολοσός πληροφορίων από το διαδίκτυο  και  τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που λαμβάνει ένας καταναλωτής, σχετικά με τα οφέλη ή  την πιθανή διακινδύνευση,  συχνά τον  οδηγεί σε σύγχυση  και  παρερμηνείες.  Αυτό συμβαίνει και στην περίπτωση  του Υδραργύρου στα ψάρια.    

Ας ακολουθήσουμε τα γεγονότα.

 Ο  Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ)  στην έκδοση έκτακτης ανακοίνωσης για τον πανικό που ξέσπασε γύρω από την περιεκτικότητα των κονσερβών τόνου σε επικίνδυνο για την υγεία  υδράργυρο, καθησυχάζει τους καταναλωτές σχετικά με την ασφάλεια του προϊόντος.  Όπως εξηγεί,  αυτό το συμπέρασμα προκύπτει απο  διαχρονικούς ελέγχους για τα επίπεδα βαρέων μετάλλων σε αλιεύματα ελληνικής και ευρωπαϊκής προέλευσης και τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων και των αλιευμάτων σε κονσέρβες.  Παρόλο που σε τυχαία δειγματοληψία που έγινε σε 148 κονσέρβες τόνου σε πέντε ευρωπαϊκές χώρες (Γαλλία, Γερμανία, Αγγλία, Ισπανία και Ιταλία) από ένα ανεξάρτητο εργαστήριο διαπιστώθηκε ότι είχαν μολυνθεί με υδράργυρο αναφέρετε ότι η εγχώρια κατανάλωση όσον αφορά τα προϊόντα τόνου δεν έχει επηρεαστεί. Αλλά …, κάποιοι ωστόσο τονίζουν ότι ακόμη είναι νωρίς για να βγουν ασφαλή συμπεράσματα.                     

          Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας ;;;;;

• Ο Υδράργυρος (Hg) βαρύ, αργυρόλευκο µέταλλο

Ο υδράργυρος (Hg), ο οποίος  εμφανίζεται  σε στοιχειακή, ανόργανη και οργανική ((Μεθυλυδράργυρος) μορφή και  είναι το μόνο μέταλλο που είναι υγρό σε θερμοκρασία δωματίου, κατατάσσεται στις 10 χημικές ουσίες που δύναται να προκαλέσουν σημαντική ανησυχία για τη δημόσια υγεία.

Οι επιστημονικές πηγές υποστηρίζουν ότι  η λεκάνη της Μεσογείου είναι πλούσια σε υδράργυρο τόσο από φυσικές όσο και από ανθρωπογενείς πηγές. Περίπου το 75% του αποτιθέμενου υδραργύρου παραμένει στο βυθό ως ίζημα, ενώ περίπου το 25% ελευθερώνεται και ανακυκλώνεται στο θαλασσινό νερό.  

Γενικά στη λεκάνη της Μεσογείου το μεγαλύτερο ποσοστό εκπομπής υδραργύρου οφείλεται στην καύση του Άνθρακα (Τουρκία), παραγωγή τσιμέντου (Ιταλία), καύση του πετρελαίου (Γαλλία, Ιταλία  Ισπανία), αποτέφρωση στερεών αποβλήτων (Γαλλία). Κάποια από τα πιο πλούσια μεταλλεία υδραργύρου του κόσμου βρίσκονται στη Μεσόγειο, όπως το Almaden στην Ισπανία, το Idrija στη Σλοβενία και το Monte Amiata στην Ιταλία. 

Συνολικά εκτιμάται πως η πιο σημαντική πηγή υδραργύρου στη Μεσόγειο είναι η ατμοσφαιρική απόθεση (115 kmol/έτος. Ακολουθούν η εισροή από τα ποτάμια (68,5 kmol/έτος) και τα υποθαλάσσια ιζήματα (80 kmol/έτος).

• Υδράργυρος (Hg) – ο δράστης  

Ο Υδράργυρος απορροφάται κυρίως με την εισπνοή, αλλά μπορεί επίσης να απορροφηθεί μέσω του δέρματος και της γαστρεντερικής οδού. Στη συνέχεια διανέμεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα και τα νεφρά όπου και απεκκρίνεται στα ούρα, έχοντας ένα χρόνο ημίσειας ζωής έως 25 ημέρες.

Ο Στοιχειακός υδράργυρος  απορροφάται εύκολα και γρήγορα από τους πνεύµονες όταν εισπνευστεί.

Η ανόργανη μορφή υδραργύρου που βρίσκεται στα άλατα υδραργύρου, απορροφάται ελάχιστα από το έντερο είναι  καυστικός και επηρεάζει κυρίως το γαστρεντερικό σωλήνα και τα νεφρά.  Επειδή   δεν µπορεί να περάσει µέσα από τα τοιχώµατα των αγγείων εύκολα,  σπάνια προκαλεί νευρολογικές βλάβες. Ιδιαίτερα  τοξικός  είναι ο κυανιούχος υδράργυρος [Hg(CN)2] και  µπορεί να εισέλθει στο σώµα µε την εισπνοή, την κατάποση, ή από το δέρµα. Η επαφή µε το δέρµα µπορεί να προκαλέσει αλλεργία, ερεθισµός, και γκρίζο χρώµα του δέρµατος.

Αντιθέτως ο οργανικός υδράργυρος (Μεθυλυδράργυρος) είναι εξαιρετικά τοξικός,  απορρόφάται  από το έντερο, διαπερνά το πλακούντα, απεκκρίνεται από το µητρικό γάλα, απορροφάται από τους πνεύµονες και το δέρµα, προκαλώντας  βλάβη του εγκεφάλου και του ήπατος.  Ακόµα,  και ποσότητα µερικών µικρολίτρων µεθυλυδράργυρου αν χυθεί στο δέρµα µπορεί να προκαλέσει ακόµα και το θάνατο.  Τα   υψηλά επίπεδα υδραργύρου στην κυκλοφορία του σώµατος των αγέννητων µωρών και των µικρών παιδιών µπορούν να βλάψουν το αναπτυσσόµενο νευρικό σύστηµα.

Ο υδράργυρος προκαλεί ακόµα µεγάλες πιθανότητες αποβολής στις γυναίκες και προδιαθέτει στη γέννηση παιδιών µε γενετικές ανωµαλίες, επειδή παρεµβαίνει στη σύνθεση του DNA και του RNA.

Παρατηρήθηκε  µοριακή αλλοίωση στο µεταβολισµό της πρωτεΐνης στον εγκέφαλο η οποία ήταν όµοια µε την αλλοίωση που παρατηρήθηκε στο 80% των εγκεφάλων αποβιώντων µε την νόσο του Alzheimer.

Ο οργανικός υδράργυρος έχει τη δυνατότητα να πλήττει κάθε είδος οργανικής ζωής σε πολύ µικρότερες συγκεντώσεις από τον µεταλλικό υδράργυρο. Το υπερτοξικό αυτό υλικό καταστρέφει ευκολότερα τη ζωή όσο βρίσκεται στα αρχικά στάδια ανάπτυξής της. Μεγάλα ψάρια, όπως ο τόνος και ο ξιφίας περιέχουν σαφώς µεγαλύτερες ποσότητες µεθυλυδραργύρου.

Τα σημεία της χρόνιας δηλητηρίασης με Υδράργυρο περιλαμβάνουν δυσκολία συγκέντρωσης, βραχυπρόθεσμη απώλεια μνήμης, ευερεθιστότητα, κόπωση, αταξία, μυϊκοί σπασμοί, ουλίτιδα, ρίγη, πόνος στις αρθρώσεις και παραισθησίες.

Σημεία οξείας δηλητηρίασης περιλαμβάνουν καρδιαγγειακό σοκ, νεφρική ανεπάρκεια και σοβαρές βλάβες στον γαστρεντερικό σωλήνα, καθώς και πονοκέφαλο, πυρετό, ρίγη, τρόμο, δύσπνοια και σφίξιμο στο στήθος. Τιμές Αναφοράς · 0.0 – 9.0 ng/ml.

Οι πιο κοινές πηγές δηλητηρίασης από υδράργυρο εκτος από την άμεση επαφή με τον υδράργυρο από σπασμένα θερμόμετρα ή από τα σφραγίσματα των δοντιών,  είναι η βιομηχανία (εισπνοή ατμών υδραργύρου από χρώματα και άλλα υλικά)  και τα βιομηχανικά απόβλητα.

Συσσωρεύεται στον ανθρώπινο οργανισµό µέσω της τροφικής αλυσίδας, επιτυγχάνοντας υψηλές συγκεντρώσεις στο αίµα.

Για πρώτη φορά  το 1956  ανακαλύφθηκε στην Ιαπωνία  (Minamata στο νοµό Kumamoto) η ασθένεια Minamata, που προκλήθηκε από την απελευθέρωση µεθυλυδραργύρου σε βιοµηχανικά απόβλητα από εργοστάσιο χηµικών της Chisso Corporation.

 Αυτή η εξαιρετικά τοξική χηµική ουσία ενσωµατώνεται σε οστρακοειδή και ψάρια στο κόλπο Minamata και την Θάλασσα Shiranui, η κατανάλωση των οποίων από τον τοπικό πληθυσµό έχει ως αποτέλεσµα τη δηλητηρίαση από τον υδράργυρο.

 Οι  θάνατοι γατιών, σκύλων, χοίρων, και ανθρώπων συνεχίστηκαν για περισσότερα από 30 χρόνια. Ως τον Μάρτιο του 2001, 2.265 θύµατα είχαν αναγνωριστεί επίσηµα (1.784 εκ των οποίων είχε πεθάνει) και πάνω από 10.000 είχαν λάβει οικονοµική αποζηµίωση από την Chisso.

Ένα δεύτερο κρούσµα της νόσου Minamata εµφανίστηκε στο νοµό Νιιγκάτα το 1965. Τόσο η αρχική ασθένεια Minamata και Νιιγκάτα θεωρούνται δύο από τις τέσσερις µεγάλες ασθένειες της ρύπανσης της Ιαπωνίας.

Τα περιστατικά αυτά εμφανίζονται στην Ιαπωνία  εξαιτίας της μεγάλης κατανάλωσης θαλασσινών ιδιαιτερα τόνον και ξιφία.

• Ο υδράργυρος που συναντάται στα θαλάσσια είδη είναι αποτέλεσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας και  σχετίζεται άμεσα με τη θέση ενός οργανισμού στην τροφική αλυσίδα.

Στο περιβάλλον ο υδράργυρος εισέρχεται  μέσω των φυσικών και των ανθρωπογενών πηγών,  κυρίως µονάδων άνθρακα, από µονάδες αποτέφρωσης, βιοµηχανίας τσιµέντου και την εξόρυξη χρυσού . Όμως,  λόγω των εκτεταμένων ανθρώπινων δραστηριοτήτων εμφανίζεται πλέον σε πολύ υψηλά επίπεδα.

 Μέσω της υγρής (βροχόπτωση, χιόνι) και ξηρής απόθεσης, ο υδράργυρος καταλήγει είτε απευθείας στην επιφάνεια της θάλασσας, είτε στα εδαφικά και υδατικά οικοσυστήµατα της χέρσου, όπου και πάλι αργά ή γρήγορα καταλήγει στη θάλασσα µεταφερόµενος µέσω των ποταµών, της απόπλυσης της χέρσου, των υπόγειων υδάτων και της παράκτιας διάβρωσης.

Η συµβολή των ποταµών στην επιβάρυνση των θαλασσών (αλλά και των υδάτινων µαζών γενικότερα) µε υδράργυρο, θεωρείται καθοριστική και εξαρτάται τόσο από την παρουσία αποθέσεων στη λεκάνη απορροής, όσο και από τη διέλευση του ποταµού από αστικά ή βιοµηχανικά απόβλητα. Στη συνέχεια  ο υδραργυρος σε σηµαντικό ποσοστό, προσροφάται στη σωµατιδιακή ύλη, καθιζάνει και εναποτίθεται στο ίζηµα. Με την πάροδο του χρόνου υφίσταται ανάµιξη ή επαναιώρηση του ιζήµατος από τα ρεύµατα και τους βενθικούς οργανισµούς, µερική αποδόµηση της οργανικής ύλης από τους µικροοργανισµούς, διάλυση και επανακαθίζησή του.

Από εκεί και πέρα αναλαμβάνει η τροφική αλυσίδα. Στο θαλάσσιο περιβάλλον, ο ανόργανος υδράργυρος μετατρέπεται, μέσω μεθυλίωσης, από μικροοργανισμούς σε μεθυλιούχο υδράργυρο, η οποία είναι και η πλέον απαντώμενη μορφή του υδραργύρου στη θάλασσα (90%). Με τη σειρά του, ο μεθυλιούχος υδράργυρος διασπείρεται στο θαλάσσιο περιβάλλον και στους πελαγικούς οργανισμούς πολύ γρήγορα και στη συνέχεια βιοσυσσωρεύεται σε αυτούς.  Απορροφάται από το φυτοπλαγκτόν (μικροσκοπικά θαλάσσια φύκια), με το οποίο τρέφεται το ζωοπλαγκτόν (μικροσκοπικά θαλάσσια ζώα), το οποίο αποτελεί τροφή για μικρά ψάρια. Τα μικρά ψάρια καθώς και το φυτο- και ζωοπλαγκτόν τρώγονται από μεγαλύτερα ψάρια, τα οποία στη συνέχεια τρώγονται από ακόμα μεγαλύτερα ψάρια, και ούτω καθ’ εξής.  Τελικά ο  υδράργυρος τείνει να συγκεντρώνεται στα υψηλότερα τροφικά επίπεδα  και έχει την τάση να παραμένει στον οργανισμό τους και να αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου. Τα μεγαλύτερα ψάρια-θηρευτές τείνουν να έχουν μεγαλύτερες συγκεντρώσεις υδραργύρου, καθώς τρέφονται με μικρότερα ζώα των οποίων οι οργανισμοί περιέχουν ήδη κάποιες ποσότητες υδραργύρου. Βέβαια η υψηλή συγκέντρώση  οφείλεται όχι μόνο στη βιοσυσσώρευση και τη βιομεγένθυση,  αλλά και στο γεγονός ότι κολυμπούν συνεχώς με το στόμα ανοιχτό, για να προσλαμβάνουν περισσότερο οξυγόνο μέσω της ροής του νερού. Με αυτό τον τρόπο, γίνεται ακόμα  μεγαλύτερη η πρόσληψη μετάλλων.  Ψάρια θηρευτές που έχουν μεγαλύτερο μέγεθος σε σύγκριση με μικρότερα ψάρια ή μαλάκια, όπως οι ξιφίες, ορισμένα είδη τόνου,  μπακαλιάροι Ατλαντικού, ροφοί, βασιλικά σκουμπριά και τα καρχαριοειδή ζούνε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και βρίσκονται σε μεγάλο τροφικό επίπεδο, συσσωρεύουν μεγαλύτερες ποσότητες υδραργύρου.

Για αυτόν το λόγο έχουν τεθεί διαφορετικά όρια για τη συγκέντρωση του υδραργύρου στην Ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Φαίνεται ότι η Ελλάδα παρόλο που έχει μεγαλύτερη κατανάλωση, έχει αρκετά μικρότερη πρόσληψη ρύπου στον ανθρώπινο οργανισμό. Ο λόγος που πιθανά συμβαίνει αυτό είναι το είδος των ψαριών που κατανάλωνονται στις περιοχές.

Οι συγκεντρώσεις υδραργύρου στα ψάρια συνήθως υπερβαίνουν κατά πολύ τις συγκεντρώσεις του νερού όπου ζουν. Το κρέας µπορεί επίσης να περιέχει ιδιαίτερα σηµαντικές ποσότητες υδραργύρου, ειδικά αν έχει προηγηθεί περιβαλλοντική µόλυνση των χωραφιών. Ο υδράργυρος δεν βρίσκεται συνήθως στα φυτικά προϊόντα, αλλά µπορεί να εισαχθεί στον ανθρώπινο οργανισµό µέσω λαχανικών και άλλων καλλιεργήσιµων προϊόντων, όταν εφαρµόζονται στην γεωργία ψεκασµοί µε υδράργυρο.

Η αύξηση της πρόσληψης μολυσμένων με υδράργυρο τροφίμων, που ξεπερνούν τα επιτρεπόμενα όρια που έχει θεσπίσει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, έχει συνδεθεί με τη συχνή κατανάλωση μεγάλων σε μέγεθος ειδών τόνου. Κονσέρβες τόνου οι οποίες περιέχουν τα μεγάλα σε μέγεθος είδη του κιτρινόπτερου τόνου (Thunnus albacares) και λευκού ή μακρυπτέρυγου τόνου (thunnus alaluga) περιέχουν τιμές υδραργύρου σε μεσαία επίπεδα. Αντίθετα, κονσέρβες τόνου οι οποίες περιέχουν το μικρότερο σε μέγεθος είδος του τόνου Skipjack (Katsuwonus pelamis), περιέχει λιγότερο από το ένα τρίτο της συγκέντρωσης του υδραργύρου των παραπάνω ειδών.

Μία δεκαετία περίπου πριν (2012), ο Εθνικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των Η.Π.Α. (FDA) και η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος (USEPA), δημοσίευσαν προειδοποίηση για την κατανάλωση τόνου. Η προειδοποίηση ανέφερε ότι ορισμένα είδη τόνου, τα οποία έχουν την τάση να βιο-συσσωρεύουν υδράργυρο περισσότερο από τα υπόλοιπα είδη, έχουν ως συνέπεια για την πληθυσμιακή ομάδα που καταναλώνει μεγάλες ποσότητές τους, να ενδέχεται να αυξηθεί το επίπεδο της διακινδύνευσης έκθεσης στην τοξικότητα του υδραργύρου.

• Εφόσον γνωρίζουμε το δράστη

Γνωρίζουμε

Τα  επίπεδα υδραργύρου δεν σχετίζονται σε καμία περίπτωση με τη διαχείριση του ψαριού πριν καταναλωθεί, δηλαδή αν το ψάρι είναι φρέσκο, κατεψυγμένο, συσκευασμένο, αλλά ούτε και με τον περιέκτη από τον οποίο καταναλώνεται (κονσέρβα, γυάλινο βάζο ή φακελάκι), αλλά  αποκλειστικά απο την περιεκτικότητα σε υδραργύρου απο  το είδος και το μέγεθος του ψαριού. Το γεγονός αυτό δεν αποκλείει την επικινδινότητα τους, απλώς απαλάσει απο τις ευθήνες των παραγωγο.

Οι επιστήµονες διευκρίνισαν ότι ο υδράργυρος µπορεί να «ταξιδέψει» χιλιάδες χιλιόµετρα µέσω του αέρα και να εναποτεθεί πολύ µακρύτερα από εκεί όπου αρχικά είχε συσσωρευτεί στην ανώτερη ατµόσφαιρα. Άρα το πρόβλημα μπορεί να εμφανιζεται οπουδήποτε ανεξάρτητα απο τα δεσπεζόμενα απο τον άνθρωπο σύνορα.

• Τότε το θέμα είναι αν και ποσο υδραργυρο έχουμε «ρίξει» στο περιβάλλον. Μπορεί να µην εµπεριέχουν ρίσκο για την υγεία αν χρησιµοποιηθούν µέχρι ενός σηµείου και στην συνέχεια εξουδετερωθούν.

Τελικά οι  άνθρωποι χρόνο με χρόνο απελευθερώνουν χιλιάδες τόνους ατµοποιηµένου υδραργύρου στην ατµόσφαιρα όπου και  παραµένει για πολύ καιρό,  ώσπου ανώτερη τροπόσφαιρα και η κατώτερη στρατόσφαιρα το µεταµορφώσουν σταδιακά σε µια χηµική µορφή που εύκολα απορροφάται από τα θαλάσσια οικοσυστήµατα, µε τελική κατάληξη την είσοδο του στην τροφική αλυσίδα.

Οικιακά προϊόντα, θερµόµετρα υδραργύρου, θερµοστάτες, λάµπες φθορισµού, μπαταρίες, διακόπτες ή αναµεταδότες.  Οι οικολογικές λάµπες φθορισµού περιέχουν υδράργυρο, όµως σε µικρότερη βέβαια ποσότητα και γι’ αυτό δεν θα πρέπει να πετάγονται εφόσον καούν αλλά να απορρίπτονται σε ειδικούς κάδους απορριµµάτων γι’ αυτό τον σκοπό.

Άλλες εφαρµογές ; πολές.

• Υλικό καθόδου κατά την ηλεκτρολυτική παραγωγή χλωρίου και NaOH σε βιοµηχανική κλίµακα. • Για την παραλαβή ευγενών µετάλλων από ορυκτά και άµµο.  • Μυκητοκτόκτονα • Λυχνίες υδραργύρου. • Ηλεκτρικές συσκευές. • Επιστηµονικά όργανα.• Οδοντιατρική • Στην µεταλλουργία χρυσού και αργυρού • Ως καταλύτης σε πολλές οργανικές αντιδράσεις. • Στις αντλίες κενού.

• Στα εµβόλια (βρίσκεται ως συντηρητικό χωρίς οι γονείς να το γνωρίζουν, ενώ παράλληλα, ο κάθε παιδίατρος τούς διαβεβαιώνει ότι ο κατά πολύ περισσότερο τοξικός υδράργυρος που βρίσκεται εκεί, δεν δηµιουργεί πρόβληµα.

Ο χλωριούχος µονοσθενής υδράργυρος χρησιµοποιείται στην ιατρική ως διουρητικό και καθαρκτικό, ενώ ο χλωριούχος δισθενής υδράργυρος ως αντισηπτικό για την παρασκευή υδραργυρικών παραγωγών, για την διατήρηση του ξύλου καθώς και στην ηλεκτρολογία. 

Ο ιωδιούχος υδράργυρος  είναι απαραίτητος  στην παρασκευή του αντιδραστηρίου του Νεσλερ, µε το οποίο ανιχνεύονται και τα ελάχιστα ίχνη αµµωνίας στο νερό. Το πυροκροτικό άλας του υδραργύρου χρησιµοποιείται στην παραγωγή εκρηκτικών µειγµάτων.

Εκτιµάται ότι χρειάζονται περίπου 2.000 χρόνια ώσπου ο υδράργυρος που έχει απελευθερωθεί στην ατµόσφαιρα να κάνει το κύκλο του στη φύση και να ενσωµατωθεί ξανά στα πετρώµατα και τα ορυκτά.

Happy

0 0 %

Sad

0 0 %

Excited

0 0 %

Sleepy

0 0 %

Angry

0 0 %

Surprise

0 0 %

The post ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΣ : Ο ΥΓΡΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ first appeared on ΟΙΚΟ - ΓΗ.

Προς: Γραφείο Πρωθυπουργού, Υπουργούς, Υφυπουργούς, Γενικούς Γραμματείς, ΜΜΕ, Κόμματα, Βουλευτές, OTA, Εκπροσώπους Φορέων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα

ΗΜΙΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ

Οι παράμετροι της ακρίβειας είναι:

1. Η απουσία κρατικών και μη ελέγχων.
2. Η εμμονή της Κυβέρνησης στον αυξημένο ΦΠΑ 24% σε αγαθά και υπηρεσίες.
3. Η ανεξέλεγκτη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος.
4. Η έλλειψη προγραμματισμού για την ενεργή συγκρότηση του παραγωγικού τομέα.

• Όταν σήμερα πάνω από 5.000 οικογένειες στην Θεσσαλία είναι άστεγες.
• Όταν στον πλανήτη πάνω από μισό δισεκατομμύριο άνθρωποι μόνιμα πεινούν.
• Όταν κάθε χρόνο πάνω από 100.000 παιδιά πεθαίνουν από την πείνα.
• Όταν μεγάλα τμήματα γης των κύριων πηγών παραγωγής για την κάλυψη των διατροφικών αναγκών των εποίκων του πλανήτη, μολύνονται, καταστρέφονται και μένουν χέρσα.
• Όταν τα τρόφιμα νοθεύονται, μεταλλάσσονται και βομβαρδίζονται με χίλιες δύο ανεξέλεγκτες χημικές ουσίες.
• Όταν η αφύσικη διατροφή και υπερκατανάλωση εξακολουθούν να γίνονται τρόπος ζωής, με όλα τα γνωστά επακόλουθα: παχυσαρκία, καρδιοπάθειες, υπέρταση, διαβήτης, και άλλες ευκαιριακές επικίνδυνες νόσοι, όπως η νόσος των «τρελών αγελάδων», των πουλερικών, των χοιρινών, δεν μπορούμε να γιορτάζουμε την ημέρα επισιτισμού και διατροφής στις 16 Οκτωβρίου.
• Όταν ο κορωνοϊός πρωτοανεκαλύφθη σε ζωντανά… τρόφιμα.

Οι λόγοι που εξηγούν την ανεπάρκεια των τροφίμων

Οι λόγοι για την ύπαρξη της πείνας είναι η άνιση κατανομή του πλούτου, ο υπερπληθυσμός, η έλλειψη υποδομής και οργάνωσης στον Τρίτο Κόσμο και οι υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες. Αυτό το τελευταίο ιδιαίτερα δείχνει την ανελέητη λογική που διέπει το σημερινό παγκόσμιο σύστημα: Εκατομμύρια άνθρωποι πεθαμένοι από πείνα δεν σημαίνουν τίποτα μπροστά σε μερικές πετρελαιοπηγές ή κοιτάσματα ουρανίου ή πυραύλους S400 ή Rafal ή

…φρεγάτες.

Αυτό το απέδειξε η εισβολή της Χαμάς στο Ισραήλ και ο αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας από τους Ισραηλινούς.

Αυτό το απέδειξε η πρόσφατη εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία.

Οι επιπτώσεις αυτού του ανελέητου πολέμου άρχισαν να φαίνονται σε παγκόσμιο επίπεδο, με την επερχόμενη ενεργειακή κρίση και με την ραγδαία και ανεξέλεγκτη αύξηση τιμών σχεδόν σε ολόκληρο το φάσμα των προϊόντων διαβίωσης, και το βασικότερο, την απειλή του Πούτιν με τα πυρηνικά όπλα.

Όλα αυτά προοιωνίζονται μία περιρρέουσα ατμόσφαιρα της σταθερής έλευσης ενός τρίτου παγκοσμίου πολέμου.

Οι λόγοι για την ύπαρξη της κακής ποιότητας διατροφής είναι ο τρόπος που ζει ο βιομηχανικός άνθρωπος, με την απάνθρωπη οργάνωση του χρόνου του και την αρρωστημένη επιθυμία του να μυηθεί στα τελετουργικά του

τεχνητρονικού πολιτισμού. Ενός πολιτισμού, που, προκειμένου να έχει παραγωγή «πραγματικά λευκού ψωμιού» ή «λευκής ζάχαρης», θυσιάζει θρεπτικά υλικά, βιταμίνες και προσθέτει ένα καταιγισμό βελτιωτικών και λευκαντικών. Είναι ο πολιτισμός που αντιμάχεται την φύση και έχει την τραγική αυταπάτη, ότι μπορεί να την καλυτερεύει και να την «διορθώνει».

Σήμερα, ενώ η χημεία της νοθείας στα τρόφιμα έχει αναπτυχθεί 10 φορές περισσότερο από την χημεία ως επιστήμη, ο ουσιαστικός έλεγχος της ποιότητας των τροφίμων, όπως και η ενημέρωση ή η προστασία του καταναλωτή, ακολούθησαν, δυστυχώς, αντίστροφη πορεία.

Εκτός από την έλλειψη ενημέρωσης και την δημιουργία υπερκαταναλωτικής συνείδησης, η πολιτική ηγεσία βαρύνεται με το μεγαλύτερο σκάνδαλο σε βάρος της υγείας των καταναλωτών -που συμβαίνει να είναι πάντα στην επικαιρότητα από εικοσαετίας- δηλαδή το συνεχές έγκλημα που γίνεται, λόγω της ανυπαρξίας ελέγχου της ποιότητας των τροφίμων.

Μετά την ένταξη της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η πολιτική προστασίας των καταναλωτών ταλανίστηκε από την έλλειψη υποδομής και την προσπάθεια για εισαγωγή ορισμένων «προοδευτικών» ρυθμίσεων στην νομοθεσία, που έμειναν, όμως, μόνον ανακοινώσεις, καθώς και από τις συστάσεις νέων θεσμικών οργάνων, που δεν λειτούργησαν ουσιαστικά ποτέ, όπως θα έπρεπε.

Επίσης, βασικό πρόβλημα που διαπιστώνεται καθημερινώς είναι το γεγονός ότι η κατανάλωση τροφίμων είναι δυσανάλογη με την πραγματική διατροφική κατανάλωση.

ΤΙ ΔΙEΠΙΣΤΩΣΕ ΤΟ ΠΑΚΟΕ ΤΟ Α’ ΟΚΤΑΜΗΝΟ ΤΟΥ 2024

Σαράντα πέντε (45) χρόνια (16 Ιουνίου 1979 – 15 Οκτωβρίου 2024) συνεχείς αγώνες και προσπάθειες, σαράντα πέντε χρόνια ερευνών και μελετών από το ΠΑΚΟΕ, είναι σαράντα πέντε χρόνια αδιάψευστων στοιχείων, στηριζόμενων στα πρωτογενή στοιχεία, που παράγονται στα ιδιόκτητα πιστοποιημένα και διαπιστευμένα χημικά και μικροβιολογικά εργαστήριά του, για την νοθεία και την ποιότητα των τροφίμων, που καθημερινά κατακλύζουν τα σπίτια μας, εξ αιτίας της υπερ-διαφήμισης και της υπερ-κατανάλωσης.

Το Τμήμα του Καταναλωτή του ΠΑΚΟΕ έχει λάβει 3.005 καταγγελίες μέσα στο 2024, μέχρι σήμερα. Έχει αξιολογήσει το περιεχόμενό τους και έχει πραγματοποιήσει δειγματοληψίες, χημικές και μικροβιολογικές αναλύσεις και έρευνες για ακατάλληλα τρόφιμα που κυκλοφορούν στην αγορά. Έχει προβεί, μάλιστα, και στις απαραίτητες νομικές ενέργειες, προκειμένου να υπερασπιστεί την προστασία της δημόσιας υγείας (μηνύσεις, αναφορές στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, αγωγές και δυναμικές ακτιβιστικές παρεμβάσεις).

Τα συμπεράσματα απ’ όλα αυτά περιγράφονται παρακάτω:

1. Σε διάφορα δείγματα τροφίμων, που πάρθηκαν από σημεία πώλησης, το 23% των δειγμάτων για όλα σχεδόν τα προϊόντα βρέθηκε νοθευμένο ή ακατάλληλο για κατανάλωση, δηλαδή 8% χαμηλότερο από πέρυσι.
2. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα και σε ποσοστό 23% των δειγμάτων βρέθηκαν με ληγμένες ημερομηνίες και μολυσμένα με κολοβακτηρίδια, ενώ το 10% από αυτά είχαν σημαντική επιβάρυνση από αντιβιοτικά. Επίσης, ένα 25% των δειγμάτων αυτών νοθεύτηκε με λιγότερη περιεκτικότητα σε λίπος, ενώ

σε γιαούρτια διαπιστώθηκε ύπαρξη συντηρητικών και σε πολλά παγωτά η ανυπαρξία γάλακτος και η προσθήκη σκόνης γάλακτος και συνθετικών χρωμάτων. Παρατηρήθηκε, επίσης, νοθεία στην Φέτα που σερβίρεται σε ταβέρνες και εστιατόρια, η οποία, παρ’ ότι είναι λευκό τυρί, πωλείται σαν τυρί φέτα από αιγοπρόβειο γάλα. Δεν υπάρχει ελεγκτικός μηχανισμός για να διαπιστώσει ότι, δυστυχώς, στην περίοδο του καλοκαιριού και μέχρι και τον Νοέμβριο, κυκλοφορούν σε όλα τα μαγαζιά και super market γάλατα και γιαούρτια, πρόβεια και κατσικίσια, πράγμα το οποίο απαγορεύεται, επειδή, την περίοδο αυτή, δεν γαλακτοφορούν τα ζώα αυτά. Αυτό για μας σημαίνει ότι υπάρχει έντονο πρόβλημα, όχι μόνο νοθείας και παραποίησης της νομοθεσίας, αλλά και ανυπαρξίας ελέγχου από κρατικούς μηχανισμούς, που δυστυχώς τον μισθό τους τον πληρώνουμε εμείς, οι ταλαίπωροι πολίτες.

• Στα αλλαντικά, σε ποσοστό 42% των δειγμάτων, η περιεκτικότητα σε νιτρώδη και νιτρικά, βρέθηκε υψηλότερη κατά 25% του επιτρεπόμενου ορίου, δηλαδή 8% υψηλότερο από πέρυσι.
• Στους χυμούς παρατηρήθηκαν σοβαρές παραπλανήσεις του καταναλωτικού κοινού ως προς το τι πραγματικά περιέχουν οι συσκευασίες, που αναγράφουν –για διαφημιστικούς-marketing λόγους– την φράση «φυσικός χυμός», ενώ περιέχουν ένα μείγμα νερού και χρωστικών ουσιών, με άρωμα από φρούτο.
• Στα αναψυκτικά, η περιεκτικότητα του φυσικού χυμού, σε ποσοστό 40% των δειγμάτων, βρέθηκε χαμηλότερη κατά 20% από το επιτρεπτό όριο. Βρέθηκαν, επίσης, στην αγορά αναψυκτικά, που μπορούν εύκολα να χαρακτηριστούν ως φαρμακευτικά προϊόντα –ψυχοτρόπα, και δεν θα έπρεπε να καταναλώνονται αβίαστα από παιδιά ούτε και να πουλιούνται σε καταστήματα που έχουν άδεια «μπακάλικου» (καταστήματα βιολογικών τροφών).

• Στα εμφιαλωμένα νερά παρατηρήθηκαν σοβαρότατες παρατυπίες στους όρους διακίνησης, αποθήκευσης και διάθεσής τους. Ακόμα, σοβαρές ανακρίβειες που αναγράφονται στις ετικέτες και αφορούν τους ελέγχους του Γενικού Χημείου του Κράτους, οι οποίες, μάλιστα, χαρακτηρίζονται ελλιπείς, λόγω του ότι είναι εξαιρετικά περιορισμένες έως ελάχιστες, για το πλήθος των εμφιαλωμένων νερών, που κυκλοφορούν στην ελληνική επικράτεια.
• Η διακίνηση, δε, όπως και η διάθεση των εμφιαλωμένων νερών, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες και στις περιοχές των νησιών μας, γίνεται κάτω από απαράδεκτες συνθήκες, με ξεσκέπαστα φορτηγά, κάτω από τον καυτό ήλιο, και με θερμοκρασίες που ξεπερνούν τους 35-38 βαθμούς Κελσίου, όταν το όριο είναι 18 βαθμοί Κελσίου.
• Δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε, επίσης, το μικροβιακό φορτίο από κολοβακτηρίδια και εντερόκοκκους, που βρήκαμε στα εμφιαλωμένα νερά, το οποίο ήταν επικίνδυνα υψηλό για την δημόσια υγεία στο 8% των δειγμάτων που λήφθηκαν. Από έρευνες της αγοράς που έχουν γίνει, διαπιστώθηκε ότι την τελευταία διετία η κατανάλωση εμφιαλωμένων νερών, εξ αιτίας της μόλυνσης των υδροφόρων πολλών δήμων της Ελλάδας, αυξήθηκε κατά 850% και, έχουμε, δυστυχώς, δημιουργήσει γενιές πλαστικών μπουκαλιών, που, από πρόσφατες έρευνες, έχει διαπιστωθεί ότι περιέχουν το επικίνδυνο στοιχείο αντιμόνιο, το οποίο αθροιστικά προσβάλλει την χολή και το συκώτι ανεπανόρθωτα. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ένα πλαστικό μπουκάλι για να αποδομηθεί στο περιβάλλον, χρειάζεται 340 χρόνια. Τέλος, συνιστούμε την χρήση γυάλινου μπουκαλιού, επειδή είναι ασφαλέστερη, αναμφισβήτητα πιο υγιεινή, και δεν δημιουργεί κατάλοιπα μη φιλικά στο περιβάλλον.
• Στα λαχανικά, ύστερα από συστηματικές έρευνες που έγιναν, διαπιστώθηκε η ύπαρξη υψηλών συγκεντρώσεων φυτοφαρμάκων, νιτρικών, βαρέων μετάλλων (εξασθενές χρώμιο, μόλυβδος, υδράργυρος) καθώς και μικροβίων (E. Coli ή εντερόκοκκοι.)
• Στο ψωμί και στα αρτοσκευάσματα βρέθηκαν 2 απαγορευμένα βελτιωτικά και προσθετικά, σε ποσοστό 15% των δειγμάτων που λάβαμε.
• Στο ελαιόλαδο διαπιστώθηκε νοθεία σε ποσοστό 52% των δειγμάτων (το πρόσφατο σκάνδαλο του ηλιέλαιου ή οι κλοπές ελαιόλαδου αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος). Η παραπλάνηση δε του καταναλωτή σε όσα αναφέρονται στις ετικέτες των φιαλών είναι απερίγραπτη. Διαπιστώθηκε: α) ότι αναφέρονται ως ελαιόλαδα πυρηνέλαια, β) ότι λάδια πολυκαιρισμένα, με άσχημες οσμές, αναμειγνύονται με λάδια νέας σοδειάς και κυκλοφορούν στην αγορά σαν ελαιόλαδα, γ) η ύπαρξη καρκινογόνων χρωστικών σε ποσοστό 10% των δειγμάτων.

ΕΠΕΙΔΗ

Το καταναλωτικό κοινό ανησυχεί για τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, το μολυσμένο νερό και τις επιβεβαρυμένες -με χημικά λιπάσματα και φυτοφάρμακα- καλλιέργειες, οι αρμόδιοι υποχρεούνται να δώσουν κάποιες άμεσες απαντήσεις. Αναρωτιόμαστε, λοιπόν, όλοι εάν η 16η Οκτωβρίου (πρέπει να) αντιμετωπίζεται, δικαίως, ως μια μέρα γιορτής και επιτευγμάτων ή μήπως θα έπρεπε να εκληφθεί ως η αφορμή για να ξεκινήσει, επί τέλους (!), μια ουσιαστική έρευνα, ώστε να αποκαλυφθεί πόσοι άνθρωποι –ιδιαίτερα σε μικρές ηλικίες– πεθαίνουν ή νοσούν εξ αιτίας της κακής τους διατροφής… (βλέπε φυλλάδιο «Παιδική Παχυσαρκία» στο www.pakoe.gr)

ΤΟ ΠΑΚΟΕ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

• Την αδιαφορία και ασυδοσία του κυκλώματος παραγωγής και διακίνησης τροφίμων.

• Την έλλειψη υποδομής για τον συνεχή έλεγχο στα διακινούμενα προϊόντα.
• Την έλλειψη ευαισθησίας των αρμοδίων για την προστασία του καταναλωτή από κάθε λογής νοθείες και την έλλειψη ουσιαστικής και οργανωμένης πίεσης προς τους «αρμόδιους» της σάπιας κρατικής μηχανής.
• Την εγκληματική αδιαφορία και ελαφρότητα, με την οποία αντιμετωπίζουν οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς τα αλλεπάλληλα προβλήματα, που παρουσιάζονται συχνά πυκνά σε όλους τους χώρους των αγορών.
• Την παντελή έλλειψη ενημέρωσης του λαού πάνω σε θέματα διατροφής.
• Την παρακίνηση των πολιτών –μέσω της «πλύσης εγκεφάλου» που τούς γίνεται από τις διαφημίσεις– να υπερκαταναλώνουν άχρηστα και βλαβερά τρόφιμα.

ΤΟ ΠΑΚΟΕ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

1. Συστηματική και συνεχή ενημέρωση του λαού και, ιδιαίτερα, των παραγωγικών τάξεων, από μέρους της πολιτείας, για τα προβλήματα της ποιότητας των τροφίμων, και αυστηρότερος έλεγχος των παραπλανητικών διαφημίσεων, που προβάλλονται από τα ΜΜΕ.
2. Να λειτουργήσει, επί τέλους (!), ο ΕΦΕΤ πιο ουσιαστικά και να καταστεί ένας πραγματικός ενιαίος φορέας ελέγχου, με περισσότερες αρμοδιότητες ως προς τον συντονισμό των ενεργειών, όπως και με πιο εξειδικευμένο και επαρκές στελεχιακό δυναμικό.
3. Εκπαίδευση     και     εξειδίκευση     νέων      ανθρώπων     στον     τομέα δειγματοληψίας και ελέγχου της ποιότητας των τροφίμων.

ΤΟ ΠΑΚΟΕ ΠΡΟΤΡΕΠΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ

1. Να μελετούν πολύ προσεκτικά τις ημερομηνίες λήξης και τις ετικέτες των προϊόντων, οι οποίες πρέπει να έχουν τυπωθεί με μεγάλα γράμματα, και, οπωσδήποτε, στα ελληνικά.
2. Να καταγγέλλουν χωρίς φόβο καθετί που αντιλαμβάνονται σε αρμόδιους φορείς και υπηρεσίες, όπως, φυσικά, και στο ΠΑΚΟΕ (210- 8100805).
3. Να αντιμετωπίζουν κριτικά, αν όχι καχύποπτα, τα προσφερόμενα τεχνητά τυποποιημένα τρόφιμα (π.χ. κρέμες, γιαούρτια με άρωμα φρούτων, ποικιλόχρωμες σαλάτες, διάφορα παιδικά κατασκευάσματα).
4. Να αποφεύγουν τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα.
5. Να αντισταθούν στον προβαλλόμενο υπερκαταναλωτισμό.
6. Να μην αποθηκεύουν μεγάλες ποσότητες ευάλωτων τροφίμων.
7. Να αυτενεργούν και να ασχολούνται οι ίδιοι προσωπικά με το φαγητό τους, πόσω μάλλον των παιδιών τους, ακολουθώντας παραδοσιακές συνταγές, και να μην επιτρέπουν την αγορά όλων των απαγορευμένων τροφίμων από τα κυλικεία, ούτε να υποκύπτουν στον πειρασμό του έτοιμου και τυποποιημένου φαγητού.

ΤΟ ΠΑΚΟΕ ΑΝΑΓΓΕΛΛΕΙ ΓΙΑ ΤΟ 2024-2025

√ Την δημιουργία επιτροπών ελέγχου αγοράς.

√ Τον      εργαστηριακό      έλεγχο      για     κρέατα      –      ψάρια, αρτοσκευάσματα.

√ Την οργάνωση εθελοντικών ομάδων ελέγχου τροφίμωv (λαϊκές, super market κ.λπ.)

Για   περισσότερες   πληροφορίες,   καθημερινά   στο   τηλέφωνο

210 81 00 805 (08.00-17.00).

Από την Γραμματεία του ΠΑΚΟΕ

Happy

0 0 %

Sad

0 0 %

Excited

0 0 %

Sleepy

0 0 %

Angry

0 0 %

Surprise

0 0 %

The post 16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ first appeared on ΟΙΚΟ - ΓΗ.

Το ΠΑΚΟΕ καταγγέλλει την εγκληματική πράξη ενός ιχθυοπώλη στην Αμάρυνθο, ο οποίος στον βωμό του κέρδους πουλά ψάρια γεμάτα σκουλήκια.

Το Σάββατο το απόγευμα, 28 Σεπτεμβρίου 2024, ο Πρόεδρος του ΠΑΚΟΕ επιστρέφοντας από το Αλιβέρι, σταμάτησε στην Αμάρυνθο, στο ιχθυοπωλείο «Τσαλαβούτα» και αγόρασε 2 κιλά «προσφυγάκια», τα οποία καταναλώνονται ιδίως από τα μικρά παιδιά.

Στο σπίτι του, όπου αυτά καθαρίστηκαν, διαπιστώθηκε η παρουσία, στο εσωτερικό τους, πληθώρας σκουλικιών. Προσπάθησε στην συνέχεια ο ίδιος να επικοινωνήσει με την Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Περιφερειακής Ενότητας Ευβοίας.

Δυστυχώς δεν κατέστη δυνατή η επικοινωνία, και σήμερα το πρωί, Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου, στο πιστοποιημένο μικροβιολογικό εργαστήριο του ΠΑΚΟΕ, η υπεύθυνη των εργαστηρίων κ. Μαρία Παπαδοπούλου, Καθηγήτρια Βιολογίας, στην πρώτη εργαστηριακή ανάλυσή της, διεπίστωσε ότι πρόκειται περί παρασίτων (νηματέλμινθες), τα οποία είναι πολύ επικίνδυνα για τον ανθρώπινο οργανισμό, και ιδιαίτερα για τα παιδιά.

Για αυτό το ΠΑΚΟΕ άμεσα θα απευθυνθεί στην προαναφερθείσα Κτηνιατρική Υπηρεσία, ούτως ώστε να πραγματοποιηθεί επισταμένη έρευνα τόσο σε αυτό το ιχθυοπωλείο όσο και στην Ιχθυόσκαλα Χαλκίδας, από όπου κατά δήλωση του ιχθυοπώλη προμηθεύτηκε τα ψάρια.

Αυτό το Δελτίο Τύπου μαζί με το φωτογραφικό υλικό του θα αποσταλεί σε όλους τους αρμοδίους, για την άμεση και παραδειγματική τιμωρία του ιχθυοπώλη αλλά και για την διενέργεια επιστημονικού ελέγχου στην Ιχθυόσκαλα Χαλκίδας.

Από την Γραμματεία του ΠΑΚΟΕ

Happy

0 0 %

Sad

0 0 %

Excited

0 0 %

Sleepy

0 0 %

Angry

0 0 %

Surprise

0 0 %

The post Επικίνδυνα σκουλήκια σε ψάρια first appeared on ΟΙΚΟ - ΓΗ.

Ερευμα του ΠΑΚΟΕ στον Βόλο.

Happy

0 0 %

Sad

0 0 %

Excited

0 0 %

Sleepy

0 0 %

Angry

0 0 %

Surprise

0 0 %

The post Το οδοιπορικό στον Βόλο, των νεκρών ψαριών και της αδιαφορίας. first appeared on ΟΙΚΟ - ΓΗ.

ΤΟ ΠΑΓΩΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΗ

Η ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΠΑΚΟΕ

Μεγάλα ειδησεογραφικά portals, ειδικευμένα site για τη μαγειρική ασχολούνται τελευταία  με αυτό που το ΠΑΚΟΕ επί σειρά ετών εξελίσσει. Την μεγάλη καλοκαιρινή έρευνα για τα παγωτά και τα μικρόβια. Γι’ αυτό και εμείς, πιστοί στο συμφέρον του καταναλωτή και της υγείας όλων  των πολιτών συνεχίζουμε και σας παρουσιάζουμε και φέτος την έρευνα μας για τα παγωτά . Για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να θυμούνται οι παλαιότεροι. Και φυσικά επιτρέπουμε σε όλους να μας αντιγράφουν και να αναπαράγουν τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα μας. 

Αποτελέσματα προσδιορισμού   Κολοβακτηριοειδών  (Enterobacteriaceae) /g  με τη μέθοδο πολλαπλών σωλήνων   (MΡΝ) σε παγωτά ( χύμα και συσκευασμένα) σε καταστήματα της περιοχής  Πάνορμου και  Αμπελόκηπων  στις 14/  06 / 2024.

Η Μέθοδος εκτίμησης του πλέον πιθανού αριθμού (Most Propable Number – MPN) βασίζεται στην εκτίμηση του πληθυσμού ενός δείγματος υγρού ή στερεού τροφίμου, με βάση την παρουσία ή απουσία ανάπτυξης του μικροοργανισμού μετά από 3 διαδοχικές δεκαδικές αραιώσεις και εμβολιασμό σε μια σειρά 3πλών (ή 5πλών) δοκιμαστικών σωλήνων που περιέχουν υγρό ή στερεό θρεπτικό υπόστρωμα. Η  τεχνική αυτή του πλέον  πιθανού αριθμού, είναι ένας τρόπος εκτίμησης της πυκνότητας των ζωντανών μικροβίων σε ένα δείγμα τροφίμων. Ως  γνωστών, τα μικροβιολογικά κριτήρια επιβεβαιώνουν την αποδοχή της παραγωγικής διαδικασίας και τα κριτήρια ασφαλείας των τροφίμων.

Η εκτίμηση της μικροβιολογικής ποιότητας του παγωτού βασίστηκε στη διερεύνηση των συνήθων μικροβιακών «δεικτών» οι οποίοι δίνουν μια αξιόπιστη πληροφορία για την υγιεινή κατάσταση του. Περιλαμβάνει, μεταξύ των άλλων, την αρίθμηση των κολοβακτηριοειδών  μετά από την επώαση των δειγμάτων σε υπόστρωμα MacConkey Medium.

Στον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ.1441/2007: περί μικροβιολογικών κριτηρίων για τα τρόφιμα και Κανονισμό (ΕΚ), αριθ. 2073/2005 της Επιτροπής της 15ης Νοεμβρίου 2005 περί μικροβιολογικών κριτηρίων για τα παγωτά  και κατεψυγμένα επιδόρπια με βάση το γάλα, αναφέρονται τα ανώτατα επιτρεπτά όρια για τα Κολοβακτηριοειδή (Enterobacteriaceae), η Μέγιστη τιμή στο τέλος της παραγωγικής διαδικασίας που πρέπει να είναι 100 cfu/g, (Enterobacteriaceae n=5 c=2 m=10 . cfu/g M=100 cfu/g  EN/ISO 21528-2), διαφορετικά,  θα πρέπει να γίνουν βελτιώσεις στην υγιεινή της παραγωγής.

Συγκεκριμένα, η μέθοδος χρησιμοποιήθηκε για μικροβιολογικό έλεγχο (απαρίθμησή Κολοβακτηριοειδών  (Enterobacteriaceae)  του παγωτού –  χύμα που διατίθεται στην κατανάλωση στην Αθήνα. Η δειγματοληψία πραγματοποιήθηκε  στα σημεία πώλησης παγωτού στην  Πανόρμου και στους Αμπελόκηπους ,  στις 14 / 06 / 2024.

Από την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων του πίνακα  προκύπτει  ότι από τα 20 δείγματα τα  5 (25%) είχαν Κολοβακτηριοειδή/g πάνω από τα επιτρεπόμενα όρια. Σε 2 περιπτώσεις, σε ποσοστό 10% ο αριθμός των κολοβακτηριοειδών ξεπερνούσε τα 240/g παγωτού και σε 3 περιπτώσεις (15%) η τιμή των κολοβακτηριοειδών ήταν πάνω από 110 κύτταρα / g παγωτού. Τα υπόλοιπα 15 δείγματα παγωτού είχαν Κολοβακτηριοειδή/g κάτω από 100 κολοβακτηριοειδή /g  παγωτού. Επίσης, τα 9 από αυτά είχαν ελάχιστη ποσότητα (0,03 Κολοβακτηριοειδή  /g) Κολοβακτηριοειδών..

Αξιολογώντας τα αποτελέσματα σχετικά μικρού αριθμού δειγμάτων, όπως παρουσιάζονται στο πίνακα, προκύπτει ότι, το παγωτό που κυκλοφορεί στην περιοχή, είχε σε μεγαλύτερο  ποσοστό (75 %) δείκτη κολοβακτηριοειδών μέσα στα ανεκτά όρια.

Η αυξημένη ποσότητα Κολοβακτηριοειδών στα δείγματα μπορεί να συνδεθεί με κακές υγιεινές συνθήκες, καθυστέρηση κατάψυξης,  συντήρησης του παγωτού στη σωστή θερμοκρασία (κάτω από τους -18°C), τα στάδια της αποθήκευσης και της διανομής. Τα υλικά συσκευασίας αποτελούν άλλη μια πιθανή πηγή κινδύνου για το έτοιμο προϊόν. Υπεύθυνα μπορούν να θεωρηθούν τα πολλά, πιθανόν μη παστεριωμένα, προσθετικά που χρησιμοποιούνται για το στόλισμα των διαφόρων τύπων παγωτού.  Ένας άλλος παράγοντας είναι ότι η παστερίωση του γάλακτος ήταν ανεπαρκής.

Η τιμή του όμως είναι απλησίαστη….!!!

Όσο η θερμοκρασία ανεβαίνει, τόσο αναζητούμε τη δροσιά του. Μόνο που φέτος, το απόλυτο γλύκισμα του καλοκαιριού, το παγωτό, εξελίσσεται σε είδος πολυτελείας λόγω της ακρίβειας που… καλπάζει.

Οι ανατιμήσεις της τάξης του 25% στη σοκολάτα και τη ζάχαρη, έχουν οδηγήσει σε μεγάλες αυξήσεις στην τιμή πώλησης του παγωτού, όπως αναφέρουν καταναλωτικές οργανώσεις και φορείς της αγοράς. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε σχέση με το 2023, η αύξηση της τιμής του παγωτού ξεπερνά το 80%, ενώ αν πάει κανείς ακόμη πιο πίσω, θα διαπιστώσει ότι σε σχέση με το 2021, η τιμή του έχει αυξηθεί κατά 246%!

Είναι τελικά τόσο αθώα απόλαυση;

Ποιος δεν γνωρίζει αυτό το παγωμένο επιδόρπιο µε βάση το γάλα – το παγωτό; Η προσωρινή αίσθηση δροσιάς που προσφέρει, το κάνει ακαταμάχητο στις γευστικές αναζητήσεις μικρών και μεγάλων ειδικά τους θερινούς μήνες. Διατίθεται είτε συσκευασμένο, είτε χύμα.

Είναι η  πιο νόστιμη και συνάμα δροσιστική απόλαυση του καλοκαιριού για όλους.

Ειδικά παλιότερα, πολλά παιδιά συνήθιζαν να τα μετράνε, ακριβώς όπως τα μπάνια στη θάλασσα. Έτσι, όταν έβλεπαν και πάλι τους φίλους τους στο σχολείο, άφηναν τους αριθμούς να… αποδεικνύουν ποιος πέρασε το καλύτερο καλοκαίρι με βάση τα παγωτά που έφαγε.

Η ποικιλία των γεύσεων (κάθε χρόνο δημιουργούνται τουλάχιστον δέκα νέες γεύσεις που οι παλιότεροι δεν είχαν κάν φανταστεί, όπως

παγωτό σάντουιτς με cookies και ξηρούς καρπούς και παγωτό σε χωνάκι φτιαγμένο από ζύμη τσουρεκιού) οι απίθανοι συνδυασμοί (από φραπέ με παγωτό, παγωτό με κανταΐφι, ούζο με πιπεριά Φλωρίνης, φραπές, Μπουγάτσα, Red Bull με  Ουίσκι,) και το εναλλακτικό σερβίρισμα (μεγάλα μπολ, γαρνιτούρα σαντιγί, σιρόπι, σημαιάκια, κ.α) το αναγάγουν σε νούμερο ένα επιδόρπιο και πειρασμό καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας!

Επίσης γνωρίζουμε, ότι ισοδυναμεί με ένα ποτήρι γάλα, είναι ένα τρόφιμο το οποίο συνδυάζει ποικιλία θρεπτικών συστατικών και χαρακτηρίζεται ως ασφαλές τρόφιμο γιατί αποθηκεύεται και καταναλώνεται κατεψυγμένο. Αλλά, ακριβώς, λόγου της υψηλής περιεκτικότητάς του σε θρεπτικά συστατικά και του ουδέτερου pH, το λιγουρεύονται και οι μικροοργανισμοί για την ανάπτυξή τους, προκαλώντας όμως διάφορες ανεπιθύμητες συνέπιες. Ασφαλώς τα στάδια της παστερίωσης και μετά της κατάψυξης μειώνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης των μικροοργανισμών στα παγωτά.

Ωστόσο, υπάρχουν κίνδυνοι που συνδέονται με το παγωτό και αυτοί είναι οι μικροοργανισμοί οι οποίοι είναι έτοιμοι να τρυπώσουν και να απολαύσουν αυτή τη λιχουδιά μόνο για το εαυτό τους.

Η ιστορία του παγωτού

Το παγωτό ως το προϊόν που γνωρίζουμε σήμερα έφτασε στην Ελλάδα μόλις τη δεκαετία του ’30.

Η ιστορία του πρώτου παγωτού έχει πολλούς θρύλους. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το παγωτό έχει τις ρίζες του στην αρχαία Βαβυλώνα, όπου γλυκίσματα πάγωναν με τη μέθοδο της τοποθέτησης τους σε χιόνι και πάγο.

Άλλοι λένε ότι στη Κίνα το 2000π.Χ παρασκεύασαν το πρώτο παγωτό από ελαφρώς βρασμένο ρύζι και γάλα.

Και κάποιοι άλλοι ότι η  πρώτη καταγεγραμμένη -πρώιμη- μορφή παγωτού έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα. Λέγεται ότι ο Μέγας Αλέξανδρος απολάμβανε να τρώει φρούτα που είχαν παγώσει από το χιόνι, περιχυμένα με μέλι. Με σημερινούς όρους, το σνακ αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα αποδομημένο σορμπέ παγωτό με σιρόπι. Κάτι ανάλογο γευόταν συχνά αι ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Νέρωνας τον 1ο αιώνα μ.Χ. Καθώς βέβαια σπάνια χιόνιζε χαμηλά, εκεί που ήταν χτισμένο το παλάτι, έστελνε τους σκλάβους του να μαζέψουν φρέσκο χιόνι από τα βουνά.
Το σίγουρο είναι ότι το 13ο αιώνα, ο Marco Polo έφερε στην Ιταλία συνταγές για γρανίτες από τα ταξίδια του στην Ασία ενώ τα πρώτα παγωτά που θύμιζαν τη μορφή και τη γεύση που έχουν σήμερα ήταν γευστικό προνόμιο των πλουσίων καθώς ήταν δύσκολο να διατηρηθεί ο πάγος το καλοκαίρι.

Το 1560 ο Ιταλός γιατρός Βιλαφρανκα ανακάλυψε ότι αν βάλεις

νιτρική ποτάσα στο χιόνι και το πάγο μπορείς να καταψύξεις το οτιδήποτε!

Γύρω στο 1700 άρχισαν να κυκλοφορούν παγωτά προς πώληση, αλλά και βιβλία με συνταγές για παγωτά και το 1851δημιουργήθηκε η πρώτη βιομηχανία παραγωγής παγωτού στη Βαλτιμόρη των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Jacob Fussell.

Ο πρώτος άνθρωπος που καταγράφεται να εισάγει το παγωτό ως έδεσμα στο μαγαζί του ήταν ο Σικελός μάγειρας Φραντσέσκο Προκόπιο ντέι Κολτέλι. Το «Café Procope», στην καρδιά του Παρισιού, ήταν το πρώτο καφενείο της γαλλικής πρωτεύουσας. Πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε στέκι διανοούμενων, με μεγάλες προσωπικότητες της εποχής όπως ο Ρουσώ, ο Βολταίρος και ο Ντιντερό να γίνονται τακτικοί θαμώνες. Ένας από τους βασικούς λόγους της επιτυχίας του ήταν το παγωτό που σέρβιρε. Ο Φραντσέσκο Προκόπιο είχε “κληρονομήσει” την συνταγή από τον παππού του. Ψαράς στο επάγγελμα, είχε τύχει σε ένα ταξίδι του να δοκιμάσει το περσικό «şerbet», ένα δροσιστικό γλυκό ρόφημα αναμεμειγμένο με λεμόνια και γάλα. Ως τότε, η ιταλική του εκδοχή “sorbetto” δεν περιείχε καθόλου γάλα. Ο Προκόπιο ο γηραιότερος ενθουσιάστηκε και βάλθηκε να κατασκευάσει το μηχάνημα που χρησιμοποιούσαν οι Πέρσες. Όταν το κατάφερε, το παρέδωσε στον εγγονό του. Αξίζει να σημειωθεί ότι το «Le Procope» λειτουργεί αδιαλείπτως μέχρι σήμερα. Εξακολουθεί μάλιστα να σερβίρει “ένα από τα πιο εύγεστα παγωτά της γηραιάς ηπείρου και όχι μόνον”.

Η παραγωγή του παγωτού

Το παγωτό παρασκευάζεται, είτε από γάλα, το οποίο μπορεί να είναι φρέσκο ή σε σκόνη, άπαχο, με χαμηλά λιπαρά ή πλήρες, είτε από κρέμα γάλακτος. Εκτός από το γάλα περιέχει αβγά, βούτυρο (λιπαρές ύλες από 10έως 16%), στερεά γάλακτος εκτός λίπους (9-12%) και ζάχαρη (από 9 έως 12%). Από το επιδόρπιο αυτό συνήθως δεν λείπουν τα φρούτα (φρέσκα ή αποξηραμένα), το σιρόπι, η σοκολάτα και οι ξηροί καρποί. Η περιεκτικότητά του σε νερό φτάνει έως 55-64%. Ασφαλώς περιέχει και γλυκαντικές ουσίες, γαλακτοματοποιητές, σταθεροποιητές (0,2-0,5%), αρώματα, και άλλες πρώτες ύλες ανάλογα με το είδος. Η θερμιδική αξία του παγωτού είναι ευνόητο ότι εξαρτάται από τη σύστασή του. Είναι χαρακτηριστικό ότι 100 γραμμάρια παγωτού μπορούν να περιέχουν από 75 έως και 240 θερμίδες ανάλογα με τη σύστασή του. Οι πρώτες ύλες, αναμιγνύονται και εν συνεχεία το μίγμα παστεριώνεται στους 70°C για 10 – 30 λεπτά. Ακολουθεί η ομογενοποίηση στους 4,1 X 106 Pa (600psi) με 1,7 X 107 Pa (2500psi). Μετά η θερμοκρασία του μειώνεται στους 4°C, όπου το παγωτό συσκευάζεται. Κατά το στάδιο της σκλήρυνσης καταψύχεται στους -30 με -40°C, ενώ συντηρείται σε θερμοκρασία κάτω από τους -18°C. Ακολουθούν τα στάδια της διανομής και της τοποθέτησης στα σημεία λιανικής πώλησης, όπου το παγωτό πρέπει να βρίσκεται συνεχώς κάτω από τους -18°C.

Η επιστήμη των υπερήχων στην υπηρεσία της παραγωγής βιομηχανοποιημένου παγωτού!

Η εφαρμογή υπερήχων ισχύος έχει αρκετές ευεργετικές επιδράσεις στην παραγωγή παγωτού υψηλής ποιότητας. Τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της κατεργασίας με υπερήχους περιλαμβάνουν τη μείωση του μεγέθους των κρυστάλλων και την επιτάχυνση της κατάψυξης στο παγωτό. Με αυτόν τον τρόπο, οι υπέρηχοι  βελτιώνουν την ποιότητα και την αίσθηση των καταναλωτών, μειώνοντας ταυτόχρονα το κόστος παραγωγής.

Οι Aslan και Dogan (2021) διερεύνησαν τις επιπτώσεις της υπερήχησης στην παραγωγή παγωτού χρησιμοποιώντας τον υπερηχητή τύπου αισθητήρα Hielscher UP400St . Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι ο υπέρηχος προάγει τη μείωση του μεγέθους των σωματιδίων λόγω σπηλαίωσης. Ήταν προφανές ότι η υπερήχηση βελτιώνει την ποιότητα του παγωτού και των κατεψυγμένων προϊόντων διατροφής, καθώς παρήγαγε μικρότερο μέγεθος κρυστάλλινου πάγου. Δεδομένου ότι οι κρύσταλλοι πάγου δίνουν μια μοναδική αίσθηση στο στόμα στο παγωτό, είναι πολύ σημαντικό να αποκτήσετε τους μικρότερους κρυστάλλους στη διαδικασία κατάψυξης για να αποφύγετε την τραχιά δομή, επιτυγχάνοντας την επιθυμητή ομαλότητα και απαλότητα του παγωτού. Αυτή η μελέτη κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι η ομογενοποίηση υπερήχων παρέχει ένα καλά διασκορπισμένο γαλάκτωμα. Δοκιμάστηκε από μια ομάδα καταναλωτών για την αισθητική και τη γεύση των τροφίμων, αποδείχθηκε ότι η ομογενοποίηση του υπερηχητικού πάγου βοηθά στην εκπλήρωση των προτιμήσεων των καταναλωτών με μικρότερους κρυστάλλους πάγου και τη συσχετιστική ευχάριστη αίσθηση στο στόμα του παγωτού.

Βιοµηχανοποιηµένα παγωτά: Πωλούνται από super market, περίπτερα, ψιλικατζίδικα κλπ. Φυλάσσονται σε ειδικούς καταψύκτες. Αυτοί δεν πρέπει να είναι εκτεθειμένοι στον ήλιο, δεν πρέπει να είναι υπερβολικά γεμάτοι και δεν πρέπει να περιέχουν άλλα προϊόντα, εκτός από παγωτά. Πρέπει να είναι σχολαστικά καθαροί και να έχουν θερμοκρασία κάτω από -18οC. Σύμφωνα με τον νόμο, η αναγραφή των ημερομηνιών παραγωγής και κατανάλωσης είναι υποχρεωτική, μόνο για τις συσκευασίες οικογενειακού τύπου και όχι για τις ατομικές συσκευασίες. Βέβαια, κάποιες βιομηχανίες αναγράφουν αυτές τις ημερομηνίες, ακόμα και στις ατομικές συσκευασίες. Πάντα ελέγχουμε τη συσκευασία και σε περίπτωση, που αναγράφεται η ημερομηνία λήξης, διαλέγουμε την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη

Παγωτά light: ίδια γεύση, λιγότερες θερμίδες Το light παγωτό έχει περίπου τα μισά λιπαρά και τα 2/3 των θερμίδων του κανονικού τυποποιημένου παγωτού. Προκειμένου να μειωθούν οι θερμίδες, τα light παρασκευάζονται με ημιαποβουτυρωμένο γάλα, μαύρη σοκολάτα και γλυκαντικές ουσίες, όπως φρουκτόζη ή ασπαρτάμη αντί για ζάχαρη. Η τεχνολογία τροφίμων έχει εξελιχθεί τόσο, που δεν υστερούν καθόλου σε γεύση σε σχέση με τα τυποποιημένα, παρά μόνο σε λιπαρά. Στην αγορά κυκλοφορούν διάφορα παγωτά τύπου light με λιγότερες θερμίδες. Συγκεκριμένα υπάρχουν παγωτά χωρίς πρόσθετη ζάχαρη και λίπος (0%+0%), παγωτά 0% χωρίς προσθήκη ζάχαρης, με υποκατάστατα ζάχαρης και λιπαρά και παγωτά 0% με ζάχαρη και περιορισμένης περιεκτικότητας σε λιπαρά. Χρειάζεται επομένως ιδιαίτερη προσοχή στις ετικέτες. Τα παγωτά τύπου light μπορούν να καταναλώνονται με μέτρο από διαβητικά άτομα. Τα παγωτά «light», που αναγράφουν ότι περιέχουν 0% λιπαρά και 0% ζάχαρη, δίνουν, στον οργανισμό μας, μέχρι και 200 θερμίδες, γιατί περιέχουν γλυκαντικές ουσίες. Αν έχουν επικάλυψη, οι θερμίδες αυξάνονται, γιατί περιέχουν και λιπαρά.

Παγωτά χύμα: Πωλούνται, από ζαχαροπλαστεία – εργαστήρια παρασκευής παγωτών. Αν αγοράζουμε παγωτό χύμα, πρέπει να γνωρίζουμε καλά το εργαστήριο, που το παρασκευάζει. Οι κανόνες υγιεινής και καθαριότητας πρέπει να τηρούνται, αυστηρά. Το προσωπικό, τα σκεύη και τα μηχανήματα, που έρχονται σε επαφή με το παγωτό, πρέπει να είναι σχολαστικά καθαρά. Το παγωτό χύμα φυλάσσεται σε ειδικές βιτρίνες. Αυτές πρέπει να είναι καθαρές, δηλαδή να μην υπάρχουν υπολείμματα παγωτού ή γάλακτος στα τοιχώματά τους. Η θερμοκρασία τους πρέπει να είναι κάτω από τους -10ο C. Η διαφορά των 8ο C στη θερμοκρασία, ανάμεσα σε αυτή των καταψυκτών για τα τυποποιημένα παγωτά και σε αυτή των ειδικών βιτρινών, οφείλεται στο γεγονός ότι το χύμα παγωτό στους -18ο C είναι ιδιαίτερα σκληρό και δεν μπορεί να σερβιριστεί. Οι ειδικές βιτρίνες πρέπει να είναι τοποθετημένες σε απόσταση ενός μέτρου από την είσοδο του καταστήματος, ώστε να αποφεύγονται σκόνη και καυσαέρια. Επίσης, δεν πρέπει να τις «χτυπάει» ο ήλιος. Το ειδικό κουτάλι σερβιρίσματος του παγωτού χύμα πρέπει να βρίσκεται μέσα σε διαφανές δοχείο με νερό συνεχούς ροής. Αν το νερό δεν είναι συνεχούς ροής, τότε πρέπει να αλλάζεται κάθε μία ώρα, για να αποφεύγεται η δημιουργία βακτηρίων, που μπορεί να προκαλέσουν βλάβες στην υγεία των καταναλωτών. Αν δεν είμαστε σίγουροι ότι το νερό αλλάζεται κάθε ώρα, απαιτούμε να πλυθεί το ειδικό κουτάλι, παρουσία μας, για να απομακρυνθούν τυχόν υπολείμματα γάλακτος. Τα σκεύη, όπου φυλάσσεται το χύμα παγωτό, δεν πρέπει να έχουν υπολείμματα παγωτού ή γάλακτος στα τοιχώματά τους, λίγο πάνω από την επιφάνεια του παγωτού. Σε περίπτωση που υπάρχουν τέτοια υπολείμματα σημαίνει ότι το παγωτό έλιωσε και ξαναπάγωσε.

Παιδιά και παγωτό

Τα παιδιά, ιδιαιτέρως εκείνα που δεν έχουν πρόβλημα με το βάρος τους, μπορούν να καταναλώνουν παγωτό μία δύο φορές την εβδομάδα ως σνακ ή επιδόρπιο αλλά πάντα σε μικρή ποσότητα. Είναι προτιμότερο να δίνουμε στο παιδί μας σπιτικό παγωτό το οποίο είναι παρασκευασμένο με αγνά και φρέσκα υλικά και παράλληλα μπορούμε να ρυθμίζουμε και τη θερμιδική του αξία χρησιμοποιώντας προϊόντα χαμηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη και λιπαρά. Πολύ ωραίες και υγιεινές λύσεις είναι οι γρανίτες και τα σορμπέ φρούτων που είναι χαμηλά σε θερμίδες και δεν περιέχουν καθόλου λιπαρά. Έτσι μπορούμε να δίνουμε στα παιδιά περισσότερες φορές την εβδομάδα, με προσοχή βέβαια πάντα, γιατί ακόμα κι εκεί επιβάλλεται να υπάρχει μέτρο.

Τα βιολογικά παγωτά

Υγιεινή απόλαυση χωρίς …ενοχές με το βιολογικό παγωτό! Κυπελάκια, ξυλάκια, γρανίτες και πύραυλοι από βιολογικό γάλα, με ή χωρίς ζάχαρη, βρίσκονται στα ψυγεία των επιλεγμένων σούπερ μάρκετ, προσφέροντάς σας μια δροσερή και φρέσκια πρόταση. Τα βιολογικά παγωτά υπόσχονται αγνά υλικά, προϊόντα ανώτερης ποιότητας και φυσικές πρώτες ύλες. Σε αντίθεση με τα συνηθισμένα παγωτά που κυκλοφορούν στα περίπτερα, τα βιολογικά δεν περιέχουν ούτε τεχνητά χρώματα και χρωστικές ουσίες, ούτε σταθεροποιητές και συντηρητικά. Δύσκολα να βρεθεί συμβατικό παγωτό με πραγματική σοκολάτα ή βανίλια και με φρούτα εποχής και τα περισσότερα, με ανθυγιεινά συστατικά, δεν φτάνουν στην ποιότητα τα παγωτά της παλιάς εποχής. Πάντως, τα βιολογικά παγωτά φέρουν ειδικό σήμα και πρέπει να περνούν από αυστηρούς ελέγχους και φίλτρα πριν την κυκλοφορία τους στην αγορά. Σύμφωνα με τον νόμο, τα συντηρητικά απαγορεύονται. Οι συνταγές του βιολογικού παγωτού, αν και παρόμοιες με εκείνες του συμβατικού, δημιουργούνται με φρέσκο παστεριωμένο γάλα, φυσικό κακάο και οργανικά γλυκαντικά και προσθετικά γεύσης. Την απόλαυση συμπληρώνουν τα απολαυστικά φρούτα τους και οι ξηροί καρποί! Παράλληλα, το γάλα προέρχεται από ζώα που τρέφονται βιολογικά, δηλαδή δεν έρχονται σε επαφή με φυτοφάρμακα, ενώ δεν λαμβάνουν αντιβιοτικά ή ορμόνες από τους αγρότες.

Τα τελευταία οκτώ με δέκα χρόνια, τα βιολογικά παγωτά κυκλοφόρησαν και στη χώρα μας από διάφορες ελληνικές εταιρείες. Βιολογικά παγωτά με γεύση βανίλια, σοκολάτα, φράουλα, γιαούρτι και πράσινο τσάι. Αρωματικές γρανίτες και παγωτά βιολογικής καλλιέργειας. Όσον αφορά αυτά από το εξωτερικό, τα πιστοποιημένα κυκλοφορούν στα ψυγεία επιλεγμένων σούπερ μάρκετ, καφέ και καταστημάτων βιολογικών προϊόντων.

Πρόκειται για την καλύτερη πηγή ασβεστίου λόγω του γάλακτος. Η υψηλή ποιότητα του γάλατος περιλαμβάνει πρωτεΐνες, λιπαρά και υδατάνθρακες απαραίτητους για τον οργανισμό μας. ∆ιαθέτει βιταμίνες Α, Ε, Β1, Β2, Β6 μέσω των φρούτων. Παράλληλα, περιέχει αντιοξειδωτική δράση εξαιτίας του φυσικού κακάο και προσφέρει πολυφαινόλες από τους ξηρούς καρπούς.

Τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του παγωτού!

Το παγωτό το συναντάμε σε διάφορες γεύσεις, σερβίρεται µε ποικίλους τρόπους και συνδυάζεται µε αρκετά τρόφιμα, ακόμη και ποτά. Ας αρχίσουμε όμως με όσα καλά μας προσφέρει το παγωτό:

• Από το γάλα του παγωτού παίρνουμε τις πρωτεΐνες του γάλακτος που είναι υψηλής διατροφικής αξίας. Στα τυποποιημένα παγωτά καλής ποιότητας, το πρώτο συστατικό που αναγράφεται στην ετικέτα είναι το γάλα. (Το πρώτο αναγραφόμενο συστατικό στο οποιοδήποτε τρόφιμο, σημαίνει ότι το τρόφιμο αυτό αποτελείται σε ποσοστό πάνω από το 50% από το συγκεκριμένο συστατικό. Άρα, στα καλής ποιότητας παγωτά πρώτο συστατικό είναι το γάλα, μετά κάποιο άλλο φρέσκο συστατικό (λ.χ. κακάο, φρούτα) και μετά όλα τα άλλα. Όταν στις πρώτες θέσεις της διατροφικής επισήμανσης υπάρχουν «καλά» συστατικά, τόσο λιγότερα συντηρητικά και ζάχαρη περιέχει το παγωτό, άρα τόσο πιο υγιεινό είναι).

• Προσλαμβάνουμε υδατάνθρακες οι οποίοι προέρχονται κυρίως από τις γλυκαντικές ουσίες που περιέχει το παγωτό αλλά και από τη λακτόζη του γάλακτος. Οι υδατάνθρακες είναι πολύ σημαντική πηγή ενέργειας. Παράλληλα η λακτόζη βοηθάει στην απορρόφηση του ασβεστίου.

• Το πιο σημαντικό μέταλλο που βρίσκεται στο παγωτό είναι το ασβέστιο που θεωρείται απαραίτητο στοιχείο για το σχηματισμό γερών οστών και δοντιών αλλά και για την καλή λειτουργία της καρδιάς. Αρκεί να σημειώσουμε ότι 100 γρ. παγωτού περιέχουν 100-120mg ασβεστίου, ποσότητα που καλύπτει το 10% των ημερήσιων αναγκών του οργανισμού.

 • Τα λιπαρά του παγωτού προσφέρουν πολύτιμα για τον οργανισμό λιπαρά οξέα αλλά και λιποδιαλυτές βιταμίνες (A, D, E και Κ).

• Το παγωτό αποτελεί πολύ καλή πηγή φωσφόρου, ένα μέταλλο που συμβάλλει στο μεταβολισμό αλλά και στην απορρόφηση του ασβεστίου.

• Περιέχει βιταμίνες A, D, E, C, B1, B2, B6, B12, απαραίτητες για την ανάπτυξη και την ομαλή λειτουργία του οργανισμού (παρ’ όλα αυτά οι βιταμίνες καταστρέφονται όσο το παγωτό παραμένει σε συνθήκες κατάψυξης και αυτό επειδή η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλή και κάποιες βιταμίνες είναι ιδιαίτερα ευπαθείς σε ακραίες συνθήκες, συνεπώς η ημερομηνία παραγωγής δεν πρέπει να απέχει μεγάλο διάστημα από την ημερομηνία αγοράς).

• Το παγωτό έχει και κάποια πολύ σημαντικά Ψυχικά

Οφέλη: Το παγωτό διεγείρει τον εγκέφαλο! Καλά διαβάσατε.  Ένα πρωινό παγωτό θα μπορούσε να τονώσει τον εγκέφαλό μας. Σύμφωνα με μία ειδικό, ο εγκέφαλός μας χρειάζεται γλυκόζη για να λειτουργήσει το πρωί και ένα γεύμα με υψηλή περιεκτικότητα σε γλυκόζη θα βοηθούσε σημαντικά τη διανοητική μας ικανότητα σε σύγκριση με έναν εγκέφαλο ενός ανθρώπου που δεν έχει φάει πρωινό. Δίνει ενέργεια!

Είναι γεγονός ότι το παγωτό περιέχει πολλή ζάχαρη – και η ζάχαρη περιέχει γλυκόζη, ένα βασικό θρεπτικό συστατικό που παρέχει στον οργανισμό μας στιγμιαία καύσιμη ύλη και ενεργοποιεί τον μεταβολισμό. Η ζάχαρη έχει τη φήμη ότι είναι ανθυγιεινή, αλλά η αλήθεια είναι ότι η λίγη ζάχαρη δεν είναι τόσο κακή. Για το λόγο αυτό, αν θέλετε να δώσετε και εσείς ένα boost στον μεταβολισμό σας, αρπάξτε ένα παγωτάκι. Σας κάνει ευτυχισμένους! Το παγωτό, μαζί με τη σοκολάτα, είναι ευρέως γνωστό ότι δίνουν παρηγοριά σε δύσκολες στιγμές. Όλοι έχουμε δει μια ταινία όπου κάποιος παρηγορείται τρώγοντας μία τεράστια συσκευασία με παγωτό. Γνωρίζατε όμως ότι αυτό στην πραγματικότητα επαληθεύεται από την επιστήμη; Νευροεπιστήμονες ανακάλυψαν ότι μια κουταλιά από το αγαπημένο σας παγωτό ενεργοποιεί το ίδιο κέντρο ευχαρίστησης στον εγκέφαλο όπως το να ακούτε την αγαπημένη σας μουσική ή όταν βλέπετε ένα αγαπημένο σας πρόσωπο.

Ενώ η κατανάλωση ενός παγωτού μπορεί να έχει οφέλη για την υγεία, η υπέρβαση μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα. Δεν υποστηρίζουμε το να τρώτε πολύ παγωτό αλλά να το εντάξετε στα πλαίσια μιας σωστής και ισορροπημένης διατροφής.

Δυστυχώς όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά αυτής της γλυκιάς απόλαυσης, τα μειονεκτήματα, που είναι:

– Είναι ευπαθές προϊόν τόσο στην εμπορική διάθεσή του όσο και στην κατ’ οίκον κατανάλωση. Αν μεταφέρουμε στο σπίτι τα παγωτά, που αγοράσαμε, τα βάζουμε, αμέσως στον καταψύκτη. Η μεταφορά, σε μεγάλες αποστάσεις, πρέπει να γίνεται, σε ισοθερμικές συσκευασίες.

–Το παγωτό είναι πλούσιο σε θερμίδες και γι’ αυτό πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωσή του από άτομα υπέρβαρα ή παχύσαρκα και η υπερκατανάλωσή του ακόμα και από φυσιολογικά παιδιά

–Είναι πλούσιο σε λιπαρά και ιδιαιτέρως τα παγωτά που περιέχουν ξηρούς καρπούς, διότι είναι πλούσια σε κορεσμένα λιπαρά οξέα, τα οποία είναι επιβλαβή για τον οργανισμό.

–Περιέχει πολλές γλυκαντικές ουσίες που συμβάλλουν στην εμφάνιση τερηδόνας.

– Καλό είναι ακόμα να αποφεύγονται από διαβητικούς.

–Τα λιπαρά που περιέχει το παγωτό και ιδίως τα κορεσμένα συμβάλλουν στην αύξηση της χοληστερόλης. Προσοχή στην παχυσαρκία, γιατί ένα κανονικό παγωτό δίνει περίπου 300 θερμίδες, στον οργανισμό μας. Περιέχει κορεσμένο λίπος, αυξάνοντας τη χοληστερίνη, κυρίως το παρφέ.

– Υπάρχουν και τα παγωτά ή τα επιδόρπια παγωτού ή τα παγωμένα γλυκίσματα τα οποία δεν έχουν ως πρώτο συστατικό το γάλα, αλλά σκόνη γάλακτος ή ακόμα και φοινικέλαιο ή άλλα υδρογονωμένα φυτικά έλαια που περιέχουν τρανς λιπαρά. Η σκόνη γάλακτος αποτελεί προϊόν επεξεργασίας που δεν διαθέτει τα θρεπτικά συστατικά, τις βιταμίνες και το ασβέστιο του φρέσκου γάλακτος. Συνεπώς, τα παγωτά που περιέχουν σκόνη γάλακτος έχουν μειωμένη θρεπτική αξία. Πέρα από αυτό, είναι άγνωστες οι επιπτώσεις της σκόνης γάλακτος στην υγεία. Ενδέχεται η χοληστερίνη της σκόνης γάλακτος να παίρνει λόγω της επεξεργασίας μια ιδιαίτερα τοξική μορφή η οποία ονομάζεται οξυχοληστερόλη ή οξυχοληστερίνη.

– Είναι κύρια πηγή για να σερβιριστούν στο τραπέζι μας τα γενετικά τροποποιημένα και τα παράγωγά τους. Τα παράγωγα σόγιας και καλαμποκιού κρύβονται ως γαλακτωματοποιητής λεκιθίνη (Ε322), σογιέλαιο, πρωτεΐνες, σιμιγδάλι καλαμποκιού, τροποποιημένο άμυλο καλαμποκιού, γλυκόζη, αμυλοσιρόπια, ζελατίνη, φρουκτόζη κ.ά.. Είναι πλούσια σε ανεξέλεγκτα πολλές φορές πρόσθετα, δηλαδή χρωστικές, αρωματικές ουσίες και σταθεροποιητές. Η κατά άτομο κατανάλωση συντηρητικών και προσθετικών τροφίμων φθάνει κατά μέσον όρο τα 4-5 κιλά ετησίως και ανάλογα με τις διατροφικές συνήθειες πιθανόν η κατανάλωση αυτή να είναι μεγαλύτερη, που αποδεδειγμένα καταστρέφει το ανοσοποιητικό σύστημά μας. Προβλήματα υγείας έχουν συσχετιστεί με την υπερκατανάλωση τυποποιημένων τροφίμων από τον καταναλωτή της δυτικής κοινωνίας και οφείλονται στη μακροχρόνια κατανάλωση συντηρητικών-προσθετικών, τα οποία αθροιστικά προκαλούν διάφορες βλάβες, από μέτριες έως και πολύ σοβαρές.

– Η δροσιά ενός παγωτού είναι μόνο στιγμιαία. Οι πολλές θερμίδες, που μας δίνει, όταν «καίγονται», στον οργανισμό μας, αυξάνουν το αίσθημα της θερμότητας και μας δημιουργούν την αίσθηση ότι ζεσταινόμαστε και ότι διψάμε περισσότερο από ό,τι πριν την κατανάλωση του παγωτού.

Οι μικροβιολογικοί κίνδυνοι που συνδέονται με το παγωτό

Είναι ευπαθές προϊόν τόσο στην εμπορική διακίνησή του όσο και στην κατ’ οίκον κατανάλωση. Αν μεταφέρουμε τα παγωτά, που αγοράσαμε, στο σπίτι τα βάζουμε, αμέσως, στον καταψύκτη. Η μεταφορά, σε μεγάλες αποστάσεις, πρέπει να γίνεται, σε ισοθερμικές συσκευασίες. Επειδή είναι ένα γαλακτοκομικό προϊόν, το παγωτό έχει παρόμοιες οδηγίες προφύλαξης, όπως και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα, ανάλογα με το επίπεδο ψύξης, συντήρησης και απόψυξης που έχει υποστεί. Η εκ νέου κατάψυξη σε αποψυγμένο παγωτό αλλάζει όχι μόνο την υφή του, με αποτέλεσμα μια κοκκώδη και κρυσταλλωμένη υφή, αλλά μπορεί επίσης να προκαλέσει βακτηριακή μόλυνση. Όταν το παγωτό μένει εκτός κατάψυξης και αρχίζει να λιώνει, ξεκινάει μια χημική διαδικασία που παράγει βακτήρια. Παρά το γεγονός ότι αν ξαναπαγώσει θα επιβραδυνθεί αυτή η ανάπτυξη βακτηρίων, εντούτοις δεν πρόκειται να σκοτώσει τα βακτήρια. Η εκ νέου κατάψυξη στα παγωτά είναι ασφαλής μόνο αν είναι ελαφρά λιωμένα, και έχουν προηγουμένως διατηρηθεί κάτω από κατάλληλη ψύξη. Είναι επίσης σημαντικό ότι δεν εκτέθηκαν στο εξωτερικό περιβάλλον. Ωστόσο, αν είχαν σχεδόν λιώσει έξω από την κατάψυξη, τότε μάλλον υπάρχει κίνδυνος για την υγεία σας αν τα καταναλώσετε. Ο βασικός κίνδυνος είναι η ταχεία ανάπτυξη των βακτηρίων, διότι έχουν μπροστά τους πλούσια πηγή θρεπτικών συστατικών. Όπως έχουμε καταλάβει το μικροβιακό φορτίο του παγωτού αντανακλά σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα των συστατικών που χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή του, τους χειρισμούς κατά τη διάρκεια της παραγωγής, καθώς και την υγιεινή των εγκαταστάσεων και του εξοπλισμού. Οι σημαντικότεροι μικροβιολογικοί κίνδυνοι που καταγράφονται στο παγωτό είναι οι Listeriamonocytogenes, Salmonellaspp και Bacilluscereus.

Η Listeriamonocytogenes θεωρείται σημαντικός κίνδυνος για το παγωτό, διότι για τις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού η λοίμωξη μπορεί να αποβεί μοιραία. Μπορεί να βρεθεί παντού, στο χώμα, το νερό, τον άνθρωπο και είναι αρκετά εύκολο να εμφανιστεί μέσα στην εγκατάσταση παραγωγής παγωτού. Είναι ένα gram+, ανθεκτικό αναερόβιο βακτήριο που δεν παράγει σπόρια και κατά συνέπεια το βακτήριο αυτό καταστρέφεται με την παστερίωση. Είναι αρκετά μεγάλη και η πιθανότητα να μολύνονται τα ζωικά προϊόντα από τη Salmonellaspp. (gram-, ανθεκτικός αναερόβιος μικροοργανισμός), το συμβάν το οποίο για κάποιους ανθρώπους μπορεί να αποβεί θανατηφόρα. Βεβαίως, επειδή αυτό το μικρόβιο δεν παράγει σπόρια μπορεί να αντιμετωπιστεί κατά το στάδιο της παστερίωσης.

Bacilluscereus είναι ένα ισχυρό αναερόβιο, gram+, βακτήριο που παράγει σπόρια. Ευρέως διαδεδομένο αλλά μέτριας επικινδυνότητας. Βρίσκεται στο περιβάλλον, το νερό, τον άνθρωπο, με αποτέλεσμα η παρουσία του να είναι αναμενόμενη μέσα σε μια μονάδα παραγωγής. Τα βλαστικά κύτταρα θανατώνονται κατά την παστερίωση, όμως τα σπόρια επιβιώνουν με δυνατότητα να βλαστήσουν σε ευνοϊκές συνθήκες.

Στο γάλα μπορεί να ανιχνευτεί και το Clostridiumbotulinum. Είναι ισχυρό βακτήριο που πολλαπλασιάζεται ταχύτατα και παράγει θερμοάντοχα σπόρια. Η παστερίωση το αδρανοποιεί, ενώ η κατάψυξη εμποδίζει τη βλάστηση των σπορίων. Η επικινδυνότητα του συνδέεται με την παραγωγή ισχυρών τοξινών (botulinumtoxins) υπό συνθήκες χαμηλού οξυγόνου, των τοξίνων αλλαντίασης, οι οποίες είναι μία από τις πιο θανατηφόρες ουσίες που είναι γνωστές. Εμποδίζουν τις λειτουργίες των νεύρων και μπορούν να οδηγήσουν σε αναπνευστική και μυϊκή παράλυση. Η τροφική αλλαντίαση είναι μια σοβαρή, δυνητικά θανατηφόρα ασθένεια. Ευτυχώς είναι σχετικά σπάνιο.

Τα βακτήρια Staphylococcusaureus, Escherichiacoli., Campylo-bacterjejuni, Shigellaspp. και Yersiniaenterocolitica που πιθανώς υπάρχουν αρχικά στο γάλα, αποτελούν κίνδυνο μέτριας επικινδυνότητας και θανατώνονται με την παστερίωση.

Πηγές επιμόλυνσης

Αρκετοί παράγοντες είναι σημαντικοί για την παραγωγή και διάθεση παγωτού υψηλής ποιότητας και συνδέονται με όλα τα στάδια της παραγωγής, από την παραλαβή των πρώτων υλών, μέχρι την τοποθέτησή του στα σημεία πώλησης.

Η ανεπαρκής παστερίωση (θερμοκρασία και χρόνος) αποτελεί το πρώτο και βασικότερο κρίσιμο σημείο ελέγχου, αφού σε αυτή βασίζεται η μείωση του αρχικού μικροβιακού φορτίου του γάλακτος και των υπολοίπων πρώτων υλών. Η θερμοκρασία παστερίωσης σκοτώνει τους παθογόνους μικροοργανισμούς, κυρίως τους gram- και gram+, που δεν παράγουν σπόρια.

Μετά την παστερίωση, κατά τα στάδια της ομογενοποίησης, της συσκευασίας και της σκλήρυνσης, θα πρέπει να λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αποφυγή της επιμόλυνσης του παστεριωμένου μείγματος από βακτήρια και κυρίως τα παθογόνα. Τα παθογόνα βακτήρια, αν επιμολύνουν το προϊόν μετά την παστερίωση, μπορούν να επιβιώσουν στο παγωτό για πολλούς μήνες. Π.χ. Το βακτήριο Listeriamonocytogenes παρουσιάζει την τάση να προσκολλάται στις επιφάνειες του εξοπλισμού παραγωγής παγωτού με αποτέλεσμα να αυξάνεται η πιθανότητα να επιβιώσει μέσω της διαδικασίας παραγωγής και να επιμολύνει τις εγκαταστάσεις. Καταστρέφεται με την παστερίωση και εφόσον ανιχνευτεί στο τελικό προϊόν, θα πρέπει να έχει υπάρξει επιμόλυνση μετά το στάδιο της παστερίωσης. Αντέχει στους -18°C. Έχει ανιχνευτεί σε παγωτό που διατηρούταν στους -18°C, 5 μήνες μετά την παραγωγή του.

Καθυστέρηση κατάψυξης του μείγματος μετά την παστερίωση εγκυμονεί κίνδυνο ανάπτυξης μικροβιακού φορτίου.

Είναι κρίσιμο και το µικροβιακό φορτίο των πρώτων υλών που προστίθενται στο τελικό στάδιο παραγωγής του παγωτού, όπως φρούτα, ξηροί καρποί, σιρόπι, κ.ά. Πηγή μικροβιακού κινδύνου μπορεί να είναι και το νερό που χρησιμοποιεί-ται στην εγκατάσταση, είτε για την παραγωγή, είτε για τον καθαρισμό.

Η συντήρηση του παγωτού στη σωστή θερμοκρασία (κάτω από τους -18°C), στα στάδια της αποθήκευσης και της διανομής, είναι κρίσιμη για τη μικροβιακή χλωρίδα, διότι υπάρχει κίνδυνος οι ψυχρότροποι μικροοργανισμοί που υπάρχουν στο παγωτό να ενεργοποιηθούν. Τα υλικά συσκευασίας αποτελούν άλλη μια πιθανή πηγή κινδύνου για το έτοιμο προϊόν. Η προμήθεια από αξιόπιστους προμηθευτές, οι σωστοί χειρισμοί, η τήρηση των κανόνων Ορθής Υγιεινής Πρακτικής, είναι τα απαραίτητα μέτρα για την αποφυγή οποιασδήποτε επιμόλυνσης.

Ο καθαρισμός και η απολύμανση, η τήρηση των κανόνων Ορθής Υγιεινής Πρακτικής από το προσωπικό και η εκπαίδευση του προσωπικού αποτελούν σημαντικό παράγοντα. Αποτυχία συμμόρφωσης σε αυτές τις πρακτικές μπορεί να οδηγήσει σε υψηλά επίπεδα βακτηριδίων και πιθανά προβλήματα δημόσιας υγείας. Η καθαριότητα των μέσων μεταφοράς του έτοιμου παγωτού πριν τη συσκευασία είναι κρίσιμη. Έχουν καταγραφεί περιστατικά επιμόλυνσής του με το βακτήριο Salmonellaspp. όταν παστεριωμένο μείγμα παγωτού μεταφέρθηκε με περιέκτη, ο οποίος είχε προηγουμένως χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά μη παστεριωμένου υγρού αυγού, μολυσμένου με Salmonellaenteritidis.

Τα παθογόνα στελέχη έχουν τη δυνατότητα να επιβιώνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Παράγοντες που επηρεάζουν το μικροβιακό φορτίο του παγωτού είναι η μικροβιακή χλωρίδα των πρώτων υλών, όπως είναι το γάλα, κρέμα γάλακτος (βακτήρια, Λιπολυτικά -lPs. fragi, παθογόνα), σκόνη γάλακτος, (σπορογόνα B. cereus,lσαλμονέλλα, σταφυλ/κος), η ζάχαρη, σιρόπια, : (ζύμες σπορογόνα βακτήρια). Επίσης τα μηχανήματα και σκεύη (καθαρισμός/εξυγίανση), το προσωπικό και το περιβάλλον (παθογόνοι), Τα υλικά συσκευασίας, η θερμοκρασία συντηρήσεως του μείγματος , η διατήρησης του παγωτού (-20ο C) επίσης μπορούν να αλλοιώσουν το μικροβιακό φορτίο του παγωτού.

Για την αποφυγή ανάπτυξης μικροβιολογικών κινδύνων

Η ποιότητα του παγωτού εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το χειρισμό του προϊόντος και τις συνθήκες υγιεινής κατά τη διάρκεια της κατάψυξης και της αποθήκευσης. Η εφαρμογή των κανόνων του HACCP, μιας συστηματικής προσέγγισης για την αναγνώριση, την εκτίμηση και τον έλεγχο των βιολογικών, χημικών και φυσικών κινδύνων, παρέχει έναν αποτελεσματικό τρόπο για τη βελτίωση της ποιότητας και της ασφάλειας των τροφίμων, εστιάζοντας στην αποτροπή των κινδύνων και στη βελτίωση των διαδικασιών.

Τι πρέπει να προσέχετε πριν επιλέξετε ένα συσκευασμένο παγωτό;

Καταρχάς να προσέξουμε πώς είναι αυτό το παγωτό;

Να είναι σκληρό και η συσκευασία του να μην είναι στραπατσαρισμένη. Να μην είναι παραμορφωμένα όσον αφορά το σχήμα τους αλλά και να μην έχουν αποψυχθεί και ξαναπαγώσει. Αν είναι λιωμένο, μην το ξαναψύξετε, για να το φάτε, καθώς το πιθανότερο είναι να έχει αλλοιωθεί.

Ένα λιωμένο και ξαναπαγωμένο παγωτό αναγνωρίζεται εύκολα γιατί χάνει το σχήμα του και περιέχει μικρούς κρυ-στάλλους που γίνονται εύκολα αντιληπτοί κατά τη δοκιμή του.

Πρέπει πάντα να αγοράζουμε το παγωτό από κατάψυξη και να προσέχουμε να μην έχει παραμορφωθεί. Όταν το αγοράσουμε, αν δεν το καταναλώσουμε αμέσως πρέπει να το τοποθετήσουμε το γρηγορότερο δυνατό σε κατάψυξη.

Στην περίπτωση που το αγοράσουμε από σουπερμάρκετ πρέπει να το τοποθετούμε τελευταίο στο καλάθι ή, αν χρειαστεί, να το μεταφέρουμε σε ισοθερμική τσάντα με παγοκύστες. Το παγωτό ξυλάκι, αν δεν έχει επικάλυψη σοκολάτας έχει λιγότερες θερμίδες.

Ελέγχουμε τις ενδείξεις, που αναγράφονται, στη συσκευασία των παγωτών. Σύμφωνα με την ισχύουσα νοµοθεσία, δεν είναι υποχρεωτική η αναγραφή της ημερομηνίας παραγωγής και λήξης, στις ατομικές συσκευασίες των παγωτών, παρά μόνο στις συσκευασίες «οικογενειακού» τύπου.

Να προτιμώνται παγωτά από γνωστές εταιρείες ώστε να είμαστε σίγουροι για την παστερίωση της πρώτης ύλης, του γάλακτος.

 Όσον αφορά τα χύµα παγωτά:

• Προσέξτε η βιτρίνα που φυλάσσονται να είναι καθαρή, μακριά από την είσοδο του μαγαζιού και τη ζέστη, και το κουτάλι με το οποίο σερβίρεται πρέπει να πλένεται συχνά.
• Ένα παγωτό πρέπει να είναι μαλακό και αφρώδες. Η γεύση του παγωτού πρέπει να είναι ευχάριστη και γλυκιά (εκτός από παγωτά που περιέχουν φρούτα και μπορεί να είναι ξινά), το άρωμά του να θυμίζει γάλα σε συνδυασμό με οποιαδήποτε αλλά συστατικά περιέχει. Το παγωτό δεν θα πρέπει να έχει πικρή ή όξινη γεύση.
• Ψωνίζετε από ψυγεία που βρίσκονται σε σκιερά μέρη.
• Αποφύγετε όσα έχουν πολύ έντονα χρώματα, γιατί μπορεί να περιέχουν μεγάλες ποσότητες χρωστικών ουσιών. Πριν την κατανάλωση του παγωτού, προσέχουμε μήπως έχουν σχηματιστεί κρύσταλλοι, στο εσωτερικό της μάζας του. Οι αποχρωματισμένες περιοχές και οι μεγάλοι κρύσταλλοι πάγου, στην κύρια μάζα του παγωτού, αποτελούν ένδειξη εκτενούς απόψυξης και αργής επανακατάψυξης, γεγονός, που ευνοεί την ανάπτυξη μικροβίων.

Να θυμάστε

Το παγωτό είναι επιδόρπιο, όχι γεύμα. Ιδιαίτερα για τα μικρά παιδιά, δεν μπορεί να υποκαταστήσει ένα γεύμα, που αποτελείται από φυσικές τροφές, όπως φρούτα, λαχανικά, κρέας και ψάρια. Η δροσιά ενός παγωτού είναι μόνο στιγμιαία. Οι πολλές θερμίδες, που μας δίνει, όταν «καίγονται», στον οργανισμό μας, αυξάνουν το αίσθημα της θερμότητας και μας δημιουργούν την αίσθηση ότι ζεσταινόμαστε και ότι διψάμε περισσότερο από ότι πριν την κατανάλωση του παγωτού. Συνεπώς πρέπει να αυτοπεριοριζόμαστε και να αποφεύγουμε την υπερκατανάλωση.

Φτιάξτε υγιεινό παγωτό στο σπίτι μόνοι

Θέλετε να ελέγχετε αποκλειστικά την παρασκευή του παγωτού σας; Η λύση βρίσκεται στο να φτιάξετε μόνοι σας υγιεινό παγωτό με όποια γεύση επιθυμείτε! Ανακατέψτε τα υλικά και … κατευθείαν στην κατάψυξη: Βασικό στοιχείο των παγωτών είναι το γάλα, είτε αποβουτυρωμένο, είτε με λιπαρά, αλλά μπορείτε να το αντικαταστήσετε με γιαούρτι ή κρέμα γάλακτος με λίγα λιπαρά. Παράλληλα, πρέπει να έχετε προμηθευτεί βιολογικά αυγά που θα μετατρέψουν τη γεύση και την υφή του σε φρέσκια και απολαυστική. Ένα τρίτο συστατικό των παγωτών είναι η ζάχαρη. Στα περισσότερα παγωτά χρησιμοποιείται η κρυσταλλική ζάχαρη αλλά εσείς μπορείτε να την αντικαταστήσετε με ακατέργαστη ή κάποιο άλλο φυσικό υποκατάστατό της. Προσοχή! Η καστανή ζάχαρη δεν είναι κατάλληλη γιατί έχει ιδιαίτερη υγρασία. Τέλος, τα φρούτα και οι ξηροί καρποί θα χαρίσουν στο παγωτό τη γεύση της επιλογής σας. Χρησιμοποιείστε φυσικούς χυμούς φρούτων ή ακόμα και κομμάτια από αποξηραμένα φρούτα. Μην προτιμήσετε να κόψε τε φρέσκα φρούτα, γιατί οι χυμοί τους δεν θα βοηθήσουν στην πήξη του παγωτού.

Από τη γραμματεία του ΠΑΚΟΕ

Happy

0 0 %

Sad

0 0 %

Excited

0 0 %

Sleepy

0 0 %

Angry

0 0 %

Surprise

0 0 %

The post ΤΟ ΠΑΓΩΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΗ first appeared on ΟΙΚΟ - ΓΗ.

Νερό σε πλαστικά: 45% στην καταστροφή του πλανήτη
Εμφιαλωμένα νερά, νερό σε πλαστικό
Χωρίς τροφή πεθαίνουμε σε ένα μήνα
Χωρίς νερό σε 10 ημέρες
Χωρίς αέρα σε 3 λεπτά

-Την τελευταία εικοσαετία έχουν γίνει επενδύσεις ύψους 2,5 τρις δολαρίων σε τεχνολογίες πλαστικών με προοπτική 50ετίας.

-Εντούτοις   πολλοί  επιστήμονες πιστεύουν ότι ο  επόμενος παγκόσμιος  πόλεμος θα είναι για το νερό

-Το 1/5 του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης είναι στα εμφιαλωμένα νερά.

-Αύξηση 24% κάθε χρόνο στην απόρριψη πλαστικών συσκευασιών εκ των οποίων το 6% είναι συσκευασίες  πλαστικών μπουκαλιών.

-Έχουμε τα τελευταία 15 χρόνια γενιές «εμφιαλωμένων παιδιών», αφού  από  2  χρονών  τους  δίνουμε ένα πλαστικό μπουκάλι νερό να

κυκλοφορούν.

-Το νερό της Αθήνας είναι πολύ καθαρό και υγιεινό. Εντούτοις το 38% του πληθυσμού πίνει εμφιαλωμένο.

-Οι Έλληνες καταναλώνουν κάθε μέρα 9,5 εκ. ευρώ για εμφιαλωμένα νερά, αναψυκτικά και καφέδες. Όλα αυτά στο βωμό της κακής διαφήμισης και  της αισχροκέρδειας μερικών που πολλαπλασιάζουν το κέρδος τους 10-15 φορές.

Για παράδειγμα ένα κυβικό μέτρο νερού κοστολογείται στην πηγή 0,8 ευρώ, δηλαδή, 1000 λίτρα, ενώ το λίτρο νερού πωλείται 1,50-3 ευρώ. Υπολογίστε την διαφορά. Φαντάζει έργο επιστημονικής  φαντασίας.

Είναι το εμφιαλωμένο νερό ασφαλές;

Το ερώτημα κυριαρχεί στον επιστημονικό κόσμο τα τελευταία χρόνια.  Και αυτό το ερώτημα αποτελεί τη βάση για την έρευνα που το ΠΑΚΟΕ έκανε και αυτό το καλοκαίρι. Και το βασικότερο πρόβλημα είναι το ξαναγέμισμα του πλαστικού μπουκαλιού.

«Αφού βάλετε τα χείλη σας στο μπουκάλι, θα πρέπει να καταναλώνετε το νερό με μιας και μετά να πετάξετε το μπουκάλι», εξηγεί ο Marc Leavey, MD, ειδικός πρωτοβάθμιας φροντίδας στο Mercy Medical Center στη Μασαχουσέτη.

Όλοι έχουμε τη συνήθεια να ξαναγεμίζουμε από τη βρύση, το πλαστικό μπουκάλι που είχε μέσα εμφιαλωμένο νερό.

Δυστυχώς μια τέτοια συνήθεια, σύμφωνα με τους ειδικούς είναι πολύ ανθυγιεινή. Έρευνα του Treadmill Reviews, έδειξε ό,τι στο μπουκάλι συγκεντρώνονται πολλά περισσότερα μικρόβια απ’ ό,τι φανταζόμαστε. Άλλωστε τα πλαστικά μπουκάλια νερού είναι μίας χρήσεως και δεν έχουν φτιαχτεί για να γεμίζουν ξανά και ξανά.

Όμως, δεν είναι μόνο αυτό το πρόβλημα. Τα πλαστικά μπουκάλια που αποθηκεύονται και μένουν εκτεθειμένα για μέρες στον ήλιο γεννούν μικρόβια. Ευτυχώς στην έρευνα που κάναμε στο κέντρο της Αθήνας, σε περίπτερα και σε σούπερ μάρκετ οι υπεύθυνοι το γνωρίζουν και έχουν τα εκτός ψυγείου μπουκάλια σε σκιερά μέρη. Ας πάρουμε, ωστόσο, τα θέματα του εμφιαλωμένου νερού από την αρχή.

Το εμφιαλωμένο νερό

Η ονομασία του ανεκτίμητου και αναπόσπαστου για τη ζωή αγαθού που παγιδεύεται σε πλαστικό ή καμιά φορά σε γυάλινο κλουβί είναι – εμφιαλωμένο νερό. «Εμφιαλωμένο νερό» καλείται το νερό, το οποίο προσφέρεται από το εμπόριο συσκευασμένο αεροστεγώς εντός υάλινων ή πλαστικών φιαλών ή πλαστικών δοχείων και προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση, όπως λέει η νομοθεσία. Ναι, δυστυχώς ή ευτυχώς, είναι αδιαμφισβήτητα απαραίτητο το καλοκαίρι: ένα μπουκαλάκι με εμφιαλωμένο νερό στο χέρι, είτε περπατάμε στους καυτούς δρόμους της πόλης είτε λιαζόμαστε στην παραλία. Το τεράστιο ποσό παραγόμενου εμφιαλωμένου νερού, ίσως είναι απαραίτητο για τους πολυπληθείς κατοίκους των πόλεων (υπερπληθυσμός, αστικοποίηση, ανάπτυξη της βιομηχανίας και της γεωργίας) που ζουν σε εξαντλητικά γρήγορους ρυθμούς και τότε αυτό το είδος του νερού εξυπηρετεί άριστα την ανάγκη ενός ζωντανού οργανισμού για ενυδάτωση. Η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού κερδίζει όλο και περισσότερους πιστούς και στη χώρα μας, αν και ακόμη είμαστε πολύ κάτω από τον μέσο όρο της υπόλοιπης Ευρώπης. Εκτιμάται ότι ο μέσος Ευρωπαίος καταναλώνει 80 -100 λίτρα εμφιαλωμένου νερού το χρόνο, ενώ οι… πρωταθλητές Ιταλοί φτάνουν τα 150 λίτρα, (La Repubblica 6/6/2015).

Βέβαια αυτό δεν αποτελεί ευκολία  ή συνήθεια . Πολλές φορές είναι η ανάγκη εξαιτίας της πολύ κακής κατάστασης του δικτύου ύδρευσης περιοχών ( μετά το Σεπτέμβρη του 2023, Λάρισα, Βόλος, Καρδίτσα και πρόσφατα στου Ρήγα Φεραίου, ο Ριζόμυλος- Στεφανοβίκειο ). Επίσης το ίδιο συμβαίνει και σ’όλα σχεδόν τα νησιά και σε περιοχές της Δυτικής Πελοποννήσου.

 Όμως αυτό το γεγονός δεν εξαιρεί την ανάγκη ζωικής σημασίας να μάθουμε την πραγματική ποιότητα του εμφιαλωμένου νερού, την αξία του και την ασφάλεια για την υγεία μας. Πόσοι από εμάς, όμως, γνωρίζουμε τι πίνουμε; Και πόσοι μπορούμε να καταλάβουμε τι αναγράφεται στην ετικέτα ενός εμφιαλωμένου νερού, καθώς και αν έχουμε κάνει την καλύτερη επιλογή νερού; Τι ακριβώς συμβαίνει με τα εμφιαλωμένα νερά και τι νερό πίνουμε ; Ας ξεκινήσουμε με το γεγονός ότι όλα τα εμφιαλωμένα νερά δεν είναι ίδια ! Αν διαβάσουμε τις ετικέτες για το είδος του εμφιαλωμένου νερού που πίνουμε θα ανακαλύψουμε ότι κυκλοφορούν τρεις κατηγορίες, αναγνωρισμένες από την Ευρωπαϊκή Ένωση: το επιτραπέζιο, το φυσικό μεταλλικό νερό και το νερό πηγής. Στην ετικέτα δεν επιτρέπεται να αναφέρεται οποιοσδήποτε άλλος χαρακτηρισμός του νερού (π.χ. θεραπευτικό, ιαματικό, φυσικό νερό, μεταλλικό νερό ή φυσικό μεταλλικό νερό πηγής). Ποια είναι, όμως, τα χαρακτηριστικά του νερού των παραπάνω τριών κατηγοριών;

Επιτραπέζιο νερό

Σύμφωνα με τη νομοθεσία, το επιτραπέζιο νερό επιτρέπεται να είναι οποιασδήποτε προέλευσης (π.χ. από γεώτρηση, από λίμνη, από ποτάμι, ακόμη και αφαλατωμένο νερό θάλασσας). Στο επιτραπέζιο νερό επιτρέπεται να γίνει οποιαδήποτε διαδικασία απολύμανσης κρίνεται απαραίτητη, προκειμένου η σύστασή του να είναι σύμφωνη με την κοινοτική οδηγία (98/83) για το πόσιμο νερό. Πρακτικά, η σύσταση του επιτραπέζιου νερού και του νερού της βρύσης είναι ίδια. Με απλά λόγια, πρόκειται για νερά με τα ίδια ποιοτικά χαρακτηριστικά, με τη διαφορά ότι το επιτραπέζιο νερό είναι εμφιαλωμένο, ενώ της βρύσης τρεχούμενο.

Φυσικό μεταλλικό νερό

Το φυσικό μεταλλικό νερό έχει αποκλειστικά υπόγεια προέλευση και εμφιαλώνεται επιτόπου στην πηγή προέλευσής του (συνήθως γεώτρηση). Οι κοινοτικές οδηγίες απαγορεύουν οποιαδήποτε κατεργασία ή απολύμανση στο φυσικό μεταλλικό νερό, εν αντιθέσει με το επιτραπέζιο. Η υπόγεια προέλευση του φυσικού μεταλλικού νερού, καθώς και η απαγόρευση οποιασδήποτε δραστηριότητας σε ικανοποιητική απόσταση γύρω από τη γεώτρηση (η απόσταση εξαρτάται από το είδος των πετρωμάτων της περιοχής), εξασφαλίζουν την προστασία του από τυχόν μικροβιακό φορτίο. Σύμφωνα με την τελευταία εγκύκλιο για την «Επισήμανση φυσικών μεταλλικών νερών – ενδείξεις στις ετικέτες των φιαλών των φυσικών μεταλλικών νερών» (Αρ. πρωτ. ∆1δ/Γ.Π.οικ 21793. 04/ 2021 ) I. Στα άρθρα 7.8.9 στο Τμήμα III του Παραρτήματος I και στο Παράρτημα III του ΠΔ 433/83, όπως ισχύει (σκετ. 2) Αναλυτικότερα:

Η ονομασία με την οποία κυκλοφορούν τα φυσικά μεταλλικά νερά (ονομασία πώλησης) είναι «φυσικό μεταλλικό νερό» ή, αν πρόκειται yia αναβράζον φυσικό μεταλλικό νερό, ανάλογα με την περίπτωση, «φυσικό μεταλλικό νερό, φυσικώς αεριούχο», «φυσικό μεταλλικό νερό ενισχυμένο με αέριο της πηγής», «φυσικό μεταλλικό νερό με προσθήκη διοξειδίου του άνθρακα».

Η ονομασία με την οποία κυκλοφορούν τα φυσικά μεταλλικά νερά (ονομασία πώλησης) που έχουν υποστεί επεξεργασία με μεθόδους αποκλειστικά φυσικές για την ολική ή μερική απομάκρυνση του ελεύθερου διοξειδίου του άνθρακα συμπληρώνεται, κατά περίπτωση, με την ένδειξη «ολικά απαεριωμένο» ή «μερικώς απαεριωμένο».

Νερό πηγής

Για να κατανοήσουμε τι σημαίνει «νερό πηγής», πρέπει να… βγάλουμε από το μυαλό μας την εικόνα της πηγής και να το σκεφτούμε ως μια ενδιάμεση κατηγορία ανάμεσα στο επιτραπέζιο και το φυσικό μεταλλικό νερό. Το νερό πηγής μοιάζει με το φυσικό μεταλλικό νερό ως προς το ότι έχει οπωσδήποτε υπόγεια προέλευση, σταθερή σύσταση, δεν υφίσταται καμιά διαδικασία απολύμανσης και εμφιαλώνεται πάντα στην πηγή προέλευσής του.  Διαφέρει, όμως, από το φυσικό μεταλλικό νερό ως προς το ότι οι φυσικοχημικές παράμετροί του (η σύστασή του) δεν ακολουθούν αυτές του φυσικού μεταλλικού νερού, αλλά του επιτραπέζιου, δηλαδή του κοινού πόσιμου νερού.

Υπάρχει και το ανθρακούχο νερό

Το ανθρακούχο νερό περιέχει διοξείδιο του άνθρακα είτε φυσικής είτε τεχνικής προέλευσης. Το ανθρακούχο νερό μπορεί επίσης να είναι μεταλλικό ή επιτραπέζιο.

Ποιοτικός έλεγχος εμφιαλωμένου νερού

Η έρευνα του ΠΑΚΟΕ

Από τυχαία καταστήματα –super market, επιστημονική ομάδα του ΠΑΚΟΕ πραγματοποίησε δειγματοληψίες και στη συνέχεια ανάλυση εξασθενούς χρωμίου και προσδιορισμού μικροβιακού φορτίου σε 14 δείγματα. Σύμφωνα με τους  συνημμένους πίνακες τα αποτελέσματα δείχνουν επιβάρυνση με επικίνδυνα μικρόβια σε πέντε (5) από τα δεκατέσσερα (14 ) δείγματα, ενώ η παρουσία εξασθενούς χρωμίου (καρκινογόνου και επικίνδυνου χημικού στοιχείου) βρέθηκε πάνω από το μηδενικό όριο σε πέντε (5) δείγματα. Η έρευνα συνεχίζεται.

Πίνακας Αποτελεσμάτων Χημικών Αναλύσεων σε εμφιαλωμένα νερά,   στις   31 / 05 / 2023

Πίνακας Αποτελεσμάτων Χημικών Αναλύσεων σε εμφιαλωμένα νερά,   στις   31 / 05 / 2024

Φ. Μ. Ν*   – Φυσικό μεταλλικό νερό

Ε.Ν* – Επιτραπέζιο νερό

* **   Τιμές κάτω από την ανίχνευση οργάνου

•  Η παγκόσμια οργάνωση (ΠΟΥ) έχει από το 1974  θεσπίσει όριο για το εξασθενές χρώμιο, το οποίο μάλιστα  έχει χαρακτηριστεί καρκινογόνο και μεταλαξιογόνο  πάνω από τα 5μg/lt σε Νερά Ανθρώπινης Κατανάλωσης.  Το ΠΑΚΟΕ θεωρεί, ότι εξαιτίας της καρκινογόνου δράσης του, το εξασθενές χρώμιο δεν επιτρέπεται να ανιχνεύεται καθόλου στα Νερά Ανθρώπινης  Κατανάλωσης.

Τo  Υπουργείο Περιβάλλοντος (ΥΠΕΝ)  μετά τις πιέσεις του ΠΑΚΟΕ την δεκαετία του 2010, ειδικά στην περιοχή του Ασωπού Ποταμού, καθιέρωσε με ΚΥΑ:  Αρ. Φύλλου 749. Αρίθμ. 20488/31 Μαΐου 2010,   όριο στα επιφανειακά νερά (ποτάμια, πηγές, λίμνες) τα 3  μg/m³.                                                                             

Συγκεντρώσεις   Κολοβακτηριδίου  (E. coli ) , Εντερόκοκκων (Enterococcus) και Ψευδομονάδα (Pseudomonas aeruginosa) σε Εμφιαλωμένα νερά καταστημάτων του Πειραιά και  Αθήνας,   στις   1 / 06 / 2024.

Φ. Μ. Ν*   – Φυσικό μεταλλικό νερό

Ε.Ν* – Επιτραπέζιο νερό

Ο ΚΛΑΔΟΣ ΤΩΝ ΕΜΦΙΑΛΩΜΕΝΩΝ

Ο κλάδος των εμφιαλωμένων νερών παρουσιάζει σταθερή ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, αποτελώντας έναν από τους πιο κερδοφόρους της ελληνικής οικονομίας καθώς, σύμφωνα με όλες τις έρευνες η κατανάλωση διπλασιάστηκε μέσα σε διάστημα μιας δεκαετίας. Ταυτόχρονα αυξάνεται και η σημαντικότητα του ποιοτικού ελέγχου των χημικών, φυσικών και βιολογικών χαρακτηριστικών καταλληλότητας του για την κατανάλωση. Στη χώρα μας, ο χαρακτηρισμός της ποιότητας των πόσιμων υδάτων καθορίζεται με τη κοινή υπουργική απόφαση, με αριθμό Αριθμ. Γ1(δ)/ ΓΠ οικ.67322/2017. ΦΕΚ 3282/Β/19-9-2017 «Ποιότητα νερού ανθρώπινης κατανάλωσης σε συμμόρφωση προς τις διατάξεις της Οδηγίας 98/83/ ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 3ης Νοεμβρίου 1998 όπως τροποποιήθηκε με την Οδηγία (ΕΕ) 2015/1787 (L260, 7.10.2015) για την ποιότητα του πόσιμου νερού, σε συμμόρφωση προς την Οδηγία του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με αριθμό 98/83/ΕΚ της 03.11.1998. Με την απόφαση αυτή, καθορίζονται οι επιτρεπόμενες τιμές των ποιοτικών χαρακτηριστικών, που χαρακτηρίζουν το νερό ως κατάλληλο για πόση. Οι τιμές των ποιοτικών χαρακτηριστικών του πόσιμου νερού πρέπει να είναι κατώτερες ή ίσες με τις τιμές, που προσδιορίζονται από τον τίτλο ως «Ανώτατη Παραδεκτή Συγκέντρωση» και να προσεγγίζουν τις τιμές που προσδιορίζονται με τον τίτλο «Ενδεικτικό επίπεδο». Στα νερά γενικώς εξετάζονται τα φυσικοχημικά και τα βιολογικά χαρακτηριστικά τους. Οι αναλυτικές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την εξέταση των ανωτέρω χαρακτηριστικών θα πρέπει να είναι εγκεκριμένες από τις αρμόδιες υπηρεσίες της χώρας όπου χρησιμοποιείται το νερό.

Φυσικοχημικά χαρακτηριστικά

Φυσικά χαρακτηριστικά: Τα κύρια φυσικά χαρακτηριστικά για τα οποία το νερό εξετάζεται είναι: Η εμφάνιση, το χρώμα, η οσμή, η γεύση, η θερμοκρασία και η καθαρότητα – διαφάνεια. Το χρώμα και η διαφάνεια – καθαρότητα, είναι δυνατό να μετρηθούν με ειδικά όργανα. Ο προσδιορισμός της εμφάνισης, της οσμής και της γεύσης εξαρτώνται από την αντίληψη των ανθρώπινων αισθήσεων και την κρίση. Στις γενικές μεθόδους (standardmethods) δεν περιλαμβάνεται η δοκιμή για την εμφάνιση, ενώ στις εγκεκριμένες μεθόδους (approvedmethods) εξετάζονται η οσμή και η γεύση μόνο από την ποιοτική άποψη. Στις γενικές μεθόδους αναφέρεται η ποιοτική περιγραφή της οσμής καθώς και μια τεχνική με την οποία επιτυγχάνεται ένας οριακός αριθμός για την οσμή. Μια ανάλογη δοκιμή είναι δυνατό να επιτευχθεί και για έναν οριακό αριθμό γεύσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις όλες οι δοκιμές είναι πολύ χρήσιμες, όταν είναι πιθανό να έχουμε νερό στο οποίο η οσμή είναι περισσότερο εμφανής από τη γεύση ή και το αντίθετο, γεύση εντονότερη της οσμής.

Χημικά χαρακτηριστικά: Κύρια μεταλλικά χαρακτηριστικά. Τα περισσότερα φυσικά νερά περιέχουν βασικώς τέσσερα κατιόντα: Ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και κάλιο καθώς και τέσσερα κύρια ανιόντα: ανθρακικά, θειικά χλωριούχα, νιτρικά και άλατα αυτών. Αναφέρονται και η ηλεκτρική αγωγιμότητα και το pH.

Οργανικά και ανόργανα συστατικά: Τα κύρια οργανικά συστατικά που προσδιορίσθηκαν είναι το αμμωνιακό άζωτο (ελεύθερη αμμωνία), το πρωτεϊνικό άζωτο, το νιτρικό άζωτο, το νιτρώδες άζωτο, το διαλυμένο οξυγόνο, το απόσταγμα του ανθρακικού χλωροφθορμίου, η τιμή το άλατος του υπερμαγγανικού οξέος και το θειικό αμμώνιο.

Μέταλλα: Εκτός από τα κύρια κατιόντα που είναι παρόντα στα νερά π.χ. Ca, Mg, Na και Κ, μπορεί να βρεθούν και τα ακόλουθα μέταλλα: Χαλκός, Σίδηρος, Κασσίτερος, και Μαγνήσιο. Επίσης και το Αργίλιο είναι παρόν σε μικρά ποσοστά τα οποία υπόκεινται στο σχηματισμό συσσωμάτων σε σπάνιες περιπτώσεις όπως του θειικού αργιλίου και του Χρωμίου.

Βλαβερές ουσίες που ανιχνεύονται στο νερό: Παρασιτοκτόνα και φυτοπροστατευτικές ουσίες, πολυκυκλικοί υδρογονάνθρακες, τοξικά μέταλλα, διαλυμένος οργανικός άνθρακας, νιτρικά φωσφωρικά, χλωριούχα και αμμωνιακά ιόντα, ολικό χρώμιο, χαλκός.

Κίνδυνοι από το πλαστικό

Ως επί το πλείστων το εμφιαλωμένο νερό αποθηκεύεται σε πλαστικά μπουκάλια από τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο (ΡΕΤ). Το ΡΕΤ παρασκευάζεται από ορυκτά καύσιμα (αέριο και πετρέλαιο). Έρευνες έχουν δείξει ότι τα χημικά του ΡΕΤ διηθούν στο νερό. Το University of Heidelberg βρήκε ότι όσο περισσότερο παραμένει το νερό μέσα στο μπουκάλι, τόσο αυξάνεται η περιεκτικότητα του νερού σε ακατάλληλα για την υγεία χημικά. Ορισμένες ενώσεις του αντιμονίου, επειδή χρησιμοποιούνται ως καταλύτης στην παραγωγή πλαστικών για χρήση στη συσκευασία νερών, αναψυκτικών και χυμών (ΡΕΤ), μπορεί να αποτελούν πηγές έκθεσης στο αντιμόνιο. Τα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά των εμφιαλωμένων νερών δεν περιορίζονται από την οδηγία που καθορίζει τα ανώτερα επιτρεπτά όρια στις διάφορες φυσικοχημικές ουσίες. Έτσι για παράδειγμα το γαλλικό νερό Vittel περιέχει 110 mg/L μαγνήσιο, όταν το επιτρεπόμενο από την οδηγία όριο είναι 50 mg/L. Συγκεκριμένη μορφή μαγνησίου βοηθά στη διούρηση. Επομένως νερά με υψηλή συγκέντρωση μαγνησίου δεν πρέπει να δίνονται σε συνεχή βάση σε παιδιά μικρότερα των 7 ετών. Ένα άλλο παράδειγμα αποτελεί η υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο που δημιουργεί προβλήματα στα νεφρά. Συνιστάται το εμφιαλωμένο νερό να μην περιέχει πάνω από 12 mg/L. Εντούτοις υπάρχουν πολλά νερά με περιεκτικότητα πολύ πάνω από αυτό το όριο. Για παράδειγμα το νερό Vichy έχει περιεκτικότητα σε κάλιο 60 mg/L. Τέλος η μέγιστη επιτρεπόμενη περιεκτικότητα σε νάτριο σύμφωνα με την οδηγία για το τρεχούμενο νερό είναι 150 mg/L. Είναι επίσης γνωστό ότι μεγάλες συγκεντρώσεις νατρίου στο νερό είναι επικίνδυνες για ανθρώπους με υπέρταση, καρδιακά προβλήματα και μικρά παιδιά. Και όμως κυκλοφορούν νερά με μεγάλες περιεκτικότητες σε νάτριο (π.χ. 1200 mg/L). Τα φυσικά μεταλλικά νερά (που είναι γενικά πολύ καλής ποιότητας) πρέπει να καταναλώνονται από κατηγορίες ανθρώπων τους οποίους βοηθούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους. Πρακτικά, όσο μικρότερη είναι η συγκέντρωση των νιτρικών τόσο λιγότερους ρύπους φέρει το νερό, ενώ η τιμή πάνω από την οποία η συγκέντρωση νιτρικών συνιστά απειλή για την υγεία είναι τα 50 mg/l. Πάντως, τα περισσότερα νερά της αγοράς (φυσικά μεταλλικά και επιτραπέζια) έχουν συγκέντρωση νιτρικών μικρότερη από 5 mg/l. Επίσης, το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο για τα νιτρώδη στα φυσικά μεταλλικά νερά είναι 0,1 mg/l, ενώ στα επιτραπέζια είναι 0,50 mg/l. Όσο για το αμμώνιο, η ανώτατη επιτρεπόμενη τιμή είναι τα 0,50 mg/l, σύμφωνα με την κοινοτική οδηγία 98/83. Συστατικά που είναι παρόντα με φυσικό τρόπο στα φυσικά μεταλλικά νερά και ανώτατες οριακές αποδεκτές τιμές (mg/l) των οποίων η υπέρβαση μπορεί να παρουσιάσει κίνδυνο για τη δημόσια υγεία (Οδηγία 80/777/ΕΟΚ): αντιμόνιο 0,0050, αρσενικό 0,010 (συνολικά), βάριο 1,0, βόριο δεν έχει καθοριστεί, κάδμιο 0,003, χρώμιο 0,050, χαλκός1,0, κυανιούχα 0,070, φθοριούχα 5,0, μόλυβδος 0,010, μαγγάνιο 0,50, υδράργυρος 0,0010, νικέλιο 0,020, νιτρικά 50, νιτρώ-δη 0,1, σελήνιο 0,010.

Όχι στο πλαστικό

Το ΠΑΚΟΕ είναι αντίθετο με την κατάχρηση πλαστικών μπουκαλιών για την εμφιάλωση νερού. Πρέπει να γνωρίζετε ότι πρόσφατη έρευνα που έχει γίνει από την Ε.Ε. διαπίστωσε ότι μέσα στο πλαστικό μπουκάλι κατοικοεδρεύει ένα επικίνδυνο χημικό στοιχείο που λέγεται αντιμόνιο. Όσον αφορά τα νερά πηγής και τα φυσικά επιτραπέζια νερά, οι κατηγορίες αυτές οφείλουν να υπακούουν στην οδηγία για το τρεχούμενο νερό και επομένως μπορούν να χρησιμοποιούνται με μεγαλύτερη ασφάλεια. Η επικινδυνότητα της αποθήκευσης είναι σε συνάρτηση με τα βιολογικά χαρακτηριστικά του νερού

Βιολογικά χαρακτηριστικά

Η βιολογική εξέταση του νερού ενδιαφέρεται για ορισμένους τύπους βακτηρίων, μυκήτων, μονοκύτταρων οργανισμών και ζυμών, μυκήτων και παρασίτων καθώς και σχηματισμού ορισμένων τύπων σκουληκιών, εντόμων και οστρακοειδών. Γενικώς το νερό το οποίο προέρχεται από υπόγειες πηγές πρέπει να είναι απαλλαγμένο από βιολογική μόλυνση, ενώ όπου λαμβάνει χώρα μόλυνση, εμφανίζεται εκτεταμένα ανάπτυξη τριχοειδών βακτηρίων όπως Leptothrix και Reggiatoa. Για έλεγχο ρουτίνας, η κατ’ ευθείαν έρευνα για την παρουσία ενός ειδικού παθογόνου βακτηρίου δεν είναι πρακτική. Το νερό εξετάζεται για την ύπαρξη μόλυνσης από υλικά τα οποία έχουν ανθρώπινη ή ζωική προέλευση. Προσοχή πρέπει να δοθεί στα είδη των βακτηρίων, ειδικώς στα Escherichiacoli (και σε άλλα μέρη της ομάδας coliform), Clostridiumwelchii και μερικές φορές σε ίζημα στρεπτόκοκκων. Κολοβακτηρίδια και μικροοργανισμοί στο εμφιαλωμένο νερό: Τουλάχιστον ένα στα δέκα εμφιαλωμένα νερά περιέχει επικίνδυνους για την υγεία μικροοργανισμούς. Βασικός λόγος για την προβληματική ποιότητα, είναι οι απαράδεκτες συνθήκες αποθήκευσής του. Στις μελέτες των Πανεπιστημίων Θράκης και Πατρών, οι οποίες διενεργήθηκαν τμηματικά από το 1995 έως το 2003 και από το 2004 έως το 2008, και κατά τις οποίες εξετάστηκαν περίπου 1.700 μπουκάλια νερού που κυκλοφορεί στο εμπόριο, εντοπίστηκαν ψευδομονάδες, κολοβακτηρίδια και αποικίες μικροοργανισμών που μπορεί να προκαλέσουν λοιμώξεις στο ουροποιητικό και αναπνευστικό σύστημα, γαστρεντερίτιδες και άλλα προβλήματα υγείας. Αν και ο αριθμός των μικροοργανισμών στην αρχική πηγή του εμφιαλωμένου νερού είναι συνήθως χαμηλός, στις μελέτες που έγιναν αναφέρεται αύξηση αυτού του αριθμού ύστερα από τη διακίνηση και αποθήκευσή του. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία για τη μικροβιολογική ποιότητα του εμφιαλωμένου νερού τα όρια για την παρουσία E. coli, πυοκυανικής  ψευδομονάδας και εντερόκοκκων είναι μηδενικά, ενώ για τις αποικίες μικροοργανισμών ανέρχονται στις 100 ανά χιλιοστόλιτρο στους 22 βαθμούς Κελσίου και το 16,9% πάνω από 100 στους 37 βαθμούς Κελσίου, ποσότητες που υπερβαίνουν τα όρια της ελληνικής νομοθεσίας για τη μικροβιολογική ποιότητα του εμφιαλωμένου νερού. Όσον αφορά στα αποτελέσματα της οκταετούς έρευνας, η παρουσία E. coli και εντερόκοκκων που βρέθηκε στα δείγματα συνδέεται με ρύπανση από κόπρανα, ενώ το βακτηρίδιο Favobacterium αποτελεί ένδειξη ότι το νερό περιέχει χώμα. Για να διατηρείται η ποιότητα του εμφιαλωμένου νερού στα επιθυμητά επίπεδα θα πρέπει να φυλάσσεται σε σκοτεινό και δροσερό μέρος με θερμοκρασία κάτω των 18 βαθμών Κελσίου.

Ελληνικό ή εισαγόμενο;

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα νερά μας είναι εξαιρετικής ποιότητας. Αυτό ισχύει όχι μόνο για τα φυσικά μεταλλικά νερά, αλλά και για τα επιτραπέζια, που ουσιαστικά είναι εμφιαλωμένο νερό δικτύου

δικτύου (άλλωστε, το νερό του δικτύου της Αττικής είναι από τα καλύτερα της Ευρώπης, τη στιγμή που οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να πιούν το δικό τους νερό βρύσης και καταφεύγουν στα εμφιαλωμένα). Επιπλέον, τα ελληνικά φυσικά μεταλλικά νερά, εν αντιθέσει με αυτά που προέρχονται από την υπόλοιπη Ευρώπη, είναι ολιγομεταλλικά, δηλαδή πιο «ελαφριά». Στην Ευρώπη τα περισσότερα φυσικά μεταλλικά νερά είναι πλούσια σε άλατα γι’ αυτό και συστήνεται η εναλλαγή στην κατανάλωσή τους και όχι η προτίμηση αποκλειστικά μιας μάρκας, ούτως ώστε να αποφευχθεί μακροπρόθεσμα η συσσώρευση αλάτων στον οργανισμό. Αυτό όμως δεν ισχύει για τα ελληνικά φυσικά μεταλλικά νερά, τα οποία, εκτός του ότι είναι ολιγομεταλλικά, έχουν και μικρές διαφοροποιήσεις μεταξύ τους όσον αφορά την περιεκτικότητά τους σε μεταλλικά στοιχεία.

Οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα!

Η χώρα μας όντως φημίζεται για τα νερά της, ωστόσο σε αρκετές περιπτώσεις σε διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας το νερό βγαίνει από τη βρύση θολό ή με άσχημη οσμή, γεμάτο χλώριο ή με καφέ σκούρο χρώμα. Ο άνθρωπος με τις βιομηχανικές και γεωργικές δραστηριότητές του δηλητηριάζει το νερό. Σε κάποιες περιπτώσεις η ακαταλληλότητα του νερού είναι εμφανής, σε άλλες πάλι τα βακτηρίδια ή οι μικροοργανισμοί που περιέχει δεν γίνονται αισθητοί με αποτέλεσμα να μην γνωρίζουμε τι ακριβώς νερό πίνουμε. Η έξαρση των επιδημιών που προέρχονται από το ακατάλληλο νερό τα τελευταία χρόνια αποδεικνύει του λόγου το αληθές! Ο καθηγητής Χημείας Περιβάλλοντος και ∆ιευθυντής της Ερευνητικής Ομάδας Ελέγχου Ρύπανσης του ΑΠΘ κ. Φυτιάνος προσθέτει: « Η ρύπανση του νερού δεν οφείλεται μόνο στον άνθρωπο αλλά προέρχεται και από τα πετρώματα. Τα νιτρικά τα βλέπουμε στο μήκος της κοίτης ποταμών, κοντά σε λίμνες και σε γεωργικές εκτάσεις».

Εμφιαλωμένο νερό – μια πλασματική ανάγκη

Σε έναν κόσμο όπου βασιλεύουν ο υπερκαταναλωτισμός και η υπερβολή, είναι απόλυτα φυσικό, να δημιουργούνται πλασματικές ανάγκες. Η πιο συνηθισμένη, είναι το γνωστό και μη εξαιρετέο εμφιαλωμένο νερό! Με βάση τα στατιστικά του 2004, παγκοσμίως καταναλώνονται ετησίως 154.000.000.000 λίτρα εμφιαλωμένου νερού. Με τα σημερινά δεδομένα το προηγούμενο νούμερο θα είναι αρκετά αυξημένο, αλλά θα μείνουμε εκεί για να συζητήσουμε μερικά απλά πράγματα που μας αφορούν όλους. Το νερό βρύσης ξέρετε πόσο κοστίζει; ( δείτε το λογαριασμό της ΕΥ∆ΑΠ για να πειστείτε): 1 κυβικό μέτρο, δηλαδή 1000 λίτρα μόνο 0,60€ ! Το εμφιαλωμένο; 1€ το 1 λίτρο! ∆ηλαδή 1700 φορές ακριβότερο! Το πιο παράλογο είναι ότι το πιο πολύ από αυτό νερό, καταναλώνεται σε περιοχές όπου το νερό βρύσης είναι πεντακάθαρο, πόσιμο, ελεγμένο και πιο υγιεινό! Οι χώρες του τρίτου κόσμου ή αυτές που δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό δεν καταναλώνουν εμφιαλωμένο… Μπορείτε να διακρίνετε εδώ έναν παραλογισμό; Το εμφιαλωμένο νερό εκτός του ότι είναι «κονσέρβα», κανείς δεν ξέρει αν αυτός που το πουλάει το έχει αφήσει κανένα δεκαήμερο στον ήλιο, πράγμα το οποίο είναι ό,τι χειρότερο. Η εικόνα μάς είναι γνώριμη. Κούτες εμφιαλωμένα νερά σκεπασμένα με μουσαμάδες και εκτεθειμένα στις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού, για δύο ή τρεις ημέρες, μέχρι να μπουν στο ψυγείο, από όπου θα τα αγοράσουμε για να δροσιστούμε. Το πρόβλημα είναι ότι η έκθεση του εμφιαλωμένου νερού σε τόσο υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να αυξήσει το μικροβιακό του φορτίο, οπότε τελικά το νερό που πίνουμε μεταβάλλεται από π.χ. ασβεστούχο σε «μικροβιούχο». Μέχρις ότου αρχίσουν να γίνονται συστηματικοί έλεγχοι όσον αφορά τις συνθήκες φύλαξης των εμφιαλωμένων νερών στα σημεία διανομής και πώλησης τους, άρα, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, ως καταναλωτές, είναι να προσέχουμε από πού αγοράζουμε νερό. Επιπλέον είναι και αντί-οικολογικό… Κάθε φορά που ανοίγουμε ένα μπουκαλάκι νερό πρέπει να σκεφτόμαστε και τα ακόλουθα… Κάθε μπουκάλι νερό για να κατασκευαστεί (το πλαστικό τμήμα του) χρησιμοποιεί πετρέλαιο. Πόσο; Αναλογιστείτε ότι μόνο η Αμερική καταναλώνει 26.000.000.000 λίτρα εμφιαλωμένο νερό. Αυτό για να συσκευαστεί χρειάζεται 17.000.000 λίτρα πετρέλαιο. Για να μεταφερθεί το μπουκάλι στον τελικό καταναλωτή (μέσω πλοίων, φορτηγών κτλ.) καταναλώνει πάλι πετρέλαιο. Όταν ο τελικός καταναλωτής πιει το νεράκι του, το μπουκαλάκι καταλήγει τις περισσότερες φορές στα σκουπίδια και όχι στην ανακύκλωση. Αν δεν πεταχτεί στα σκουπίδια, θα πεταχτεί (από τους ασυνείδητους) στο περιβάλλον, μολύνοντας το τουλάχιστον για πάνω από 300-400 χρόνια (τόσο κάνει για να λιώσει ένα μπουκαλάκι νερό). Αν πάει στα σκουπίδια και θαφτεί σε καμία χωματερή υπολογίστε τουλάχιστον 1000 χρόνια για να λιώσει. Στα σκουπίδια αν αποτεφρωθεί, τότε το υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένο (PET) εκλύει χλωρίνη σε αέριο και βαρέα μέταλλα τα οποία είναι άκρως τοξικά. Αν καταλήξει στην ανακύκλωση, σε πολλές χώρες δεν ανακυκλώνεται εκεί, αλλά μεταφέρεται σε άλλες χώρες για να διασπαστεί (επιπλέον πετρέλαιο για μεταφορά). Το νερό είναι απαραίτητο για να ζήσουμε. ∆εν χρειάζεται να είναι όμως εμφιαλωμένο. Το εμφιαλωμένο νερό δεν είναι είδος πρώτης ανάγκης. Είναι περιττό. Αναγκαίο είναι όταν είσαστε σε μια περιοχή όπου δεν υπάρχει τρεχούμενο νερό ή πόσιμο. Σε κάθε άλλη περίπτωση είναι σπατάλη.

Νερό από τη βρύση σε εστιατόρια της Καλιφόρνια

Στο πεδίο της μάχης μπήκε η Νέα Υόρκη σε μια επιχείρηση των Αρχών να πείσουν τους πολίτες ότι αφενός το νερό της βρύσης είναι απολύτως ασφαλές για την υγεία τους και αφετέρου ότι τα πλαστικά μπουκάλια του εμφιαλωμένου μολύνουν ανεπανόρθωτα το περιβάλλον. Η αμερικανική μητρόπολη πήρε τη σκυτάλη από το Σολτ Λέικ Σίτι, ενώ στην Καλιφόρνια ήδη πολλά εστιατόρια σερβίρουν στους πελάτες τους νερό βρύσης. Η εκστρατεία «διέσχισε» τον Ατλαντικό και πέρασε σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις με πρώτη τη Ρώμη, όπου οι Αρχές έπειτα από 250.000 δειγματοληπτικούς ελέγχους στο υδρευτικό σύστημα βεβαίωσαν επισήμως τους κατοίκους ότι το νερό της πόλης είναι καλό, φρέσκο και από 100 έως και 1.000 φορές πιο φτηνό από το εμφιαλωμένο. Η μάχη τουλάχιστον προς το παρόν μοιάζει άνιση, καθώς όλο και περισσότεροι καταναλωτές, κυρίως όσοι ακολουθούν το μοντέλο υγιεινής διατροφής, προτιμούν το εμφιαλωμένο νερό. Οι ειδικοί επισημαίνουν ωστόσο ότι η τάση αυτή είναι καταστροφική για το περιβάλλον. Οι καταναλωτές πιστεύουν λανθασμένα ότι το νερό των πηγών είναι πολύ καθαρό και αγνοούν ότι τα νερά που βρίσκονται κοντά στο έδαφος συγκεντρώνουν συχνά ρύπους που σπάνια εντοπίζονται στις δημοτικές δεξαμενές.

Μύθος ότι το εμφιαλωμένο είναι πιο γευστικό από το νερό της βρύσης

Όσο γι’ αυτούς που πιστεύουν ότι το εμφιαλωμένο νερό είναι «πιο γευστικό» και ότι το νερό της βρύσης «μυρίζει», ένα απλό πείραμα αποδεικνύει ότι πρόκειται μάλλον για αυθυποβολή. Την πρωτοβουλία του πειράματος ανέλαβε η ιταλική περιβαλλοντική οργάνωση «Λεγκαμπιέντε», η οποία ζήτησε από κατοίκους έξι διαφορετικών πόλεων να ξεχωρίσουν το νερό της βρύσης από το εμφιαλωμένο πίνοντας από μπουκάλια. Από το δείγμα προέκυψε ότι ούτε δύο στους δέκα δεν κατάλαβαν τη διαφορά.

Το νερό όταν εμφιαλωθεί παλαιώνει και δημιουργεί βακτήρια

Οι τιμές διάθεσής του είναι πολύ υψηλές.

Η ανυπαρξία συνεχών και αυστηρών ελέγχων βάζει σε κίνδυνο την υγεία των καταναλωτών.

Οι πλαστικές συσκευασίες που καταλήγουν στο περιβάλλον, δημιουργούν πολλές ρυπογόνες εστίες.

Τις διαπιστώσεις μας αυτές κοινοποιήσαμε αλλεπάλληλες φορές στο υπουργείο Υγείας, στο υπουργείο Ανάπτυξης, και στις εταιρείες, αλλά «φωνή βοώντος εν τη ερήμω». Πριν από τρία χρόνια το θέμα είχε φτάσει μέχρι το Πταισματοδικείο όπου πήγαμε και καταθέσαμε τα στοιχεία της έρευνας μας, από τότε απάντηση καμία. Λέμε, λοιπόν, και διακηρύσσουμε από το ΠΑΚΟΕ ότι μακροπρόθεσμη βιώσιμη λύση στην εξασφάλιση της πρόσβασης στο υγιές ύδωρ δεν είναι η εμφιάλωση και η επεξεργασία του αλλά η προστασία των «φλεβών της γης» από τη ρύπανση.

Η «εκδίκηση» του νερού λόγω της μνήμης και της συνείδησης που διαθέτει!

Ένας αρχικά εξωπραγματικός ισχυρισμός που όμως με την πάροδο των αιώνων βασίστηκε σε επιστημονικά δεδομένα! ∆είτε τώρα γιατί μια ημέρα το υγρό αυτό στοιχείο θα εκδικηθεί για την κακοποίηση που υφίσταται εδώ και δεκαετίες από τον άνθρωπο! Οι επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι κάθε ιδιότητα του νερού είναι μοναδική και δεν μπορεί να εξηγηθεί απόλυτα με τους νόμους της φυσικής. Για παράδειγμα καμία επιστημονική κοινότητα δεν έχει εξηγήσει μέχρι σήμερα γιατί το νερό είναι το μόνο στοιχείο σε όλο τον πλανήτη που το συναντάμε σε τρεις μορφές: σε υγρή, σε στερεή και σε αέρια μορφή. Επίσης, βασικό ερώτημα παραμένει μέχρι σήμερα γιατί το νερό έχει την

υψηλότερη τάση στην επιφάνειά του σε σχέση με όλα τα υγρά στοιχεία.

Η μνήμη του νερού

Η απρόβλεπτη συμπεριφορά του νερού έχει απασχολήσει από τις δεκαετίες του ’50 και ’60 τους επιστήμονες. Μην μπορώντας να εξηγήσουν μια σειρά από δυσάρεστα περιστατικά όπως θανάτους επιστημόνων και μυστικών πρακτόρων ύστερα από κατανάλωση νερού κατέληξαν σε μια υπόθεση που αρχικώς φαινόταν εξωπραγματική: το νερό έχει μνήμη. Με κάποιον ανεξήγητο ως τώρα μηχανισμό, καταφέρνει να «αποθηκεύσει» πληροφορίες, όπως περίπου ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής! Τα επόμενα χρόνια έγιναν μια σειρά από πειράματα σε διάφορες χώρες του κόσμου που έδειξαν ότι το νερό «δέχεται» και «αποθηκεύει» κάθε εξωτερική επιρροή. «Συγκρατεί» και «θυμάται» οτιδήποτε συμβαίνει στον χώρο που το περιβάλλει και καθετί που έρχεται σε επαφή με το νερό αφήνει το «σημάδι» του σε αυτό.

Η δομή του νερού επηρεάζεται από τα συναισθήματά μας

Επιστημονικές μελέτες απέδειξαν ότι το νερό, όχι μόνο «θυμάται» αλλά η δομή του, επηρεάζεται ανάλογα με τα συναισθήματα των ανθρώπων. Άλλη θέση παίρνουν τα μόρια του νερού όταν αλληλεπιδρούν με θετικά συναισθήματα και άλλη όταν αλληλεπιδρούν με αρνητικά. Η δομή του νερού είναι πιο σημαντική από τη σύστασή του. Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα μόρια του νερού λειτουργούν σαν κύτταρα μνήμης στα οποία το νερό καταγράφει όλο το ιστορικό της αλληλεπίδρασής του με τον έξω κόσμο σαν μαγνητοταινία.

Τι είναι και τι θέλουν το ΠΑ.Κ.Ο.Ε, το ΚΕΚ ΠΑΚΟΕ, το ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑ ΕΛΛΑΣ, η ΟΙΚΟΕΝ & η ΟΙΚΟ-ΓΗ

15 Ιουνίου 1979: Μια ομάδα επιστημόνων ανησυχεί για τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει η ταχεία και απρογραμμάτιστη ανάπτυξη του τόπου και αποφασίζει να ιδρύσει τον πρώτο αδέσμευτο, δυναμικό κοινωνικό φορέα, δίνοντάς του το όνομα ΠΑ.Κ.Ο.Ε (Πανελλήνιο Κέντρο Οικολογικών Ερευνών). Πέρασαν 45 χρόνια από τότε και ο φορέας αυτός καταξιωμένος από τους αγώνες του για μια καλύτερη ποιότητα ζωής, έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες, για να γίνει η κατάλληλη δουλειά ώστε ν’ αλλάξουν τρόπο σκέψης οι πολιτικές ηγεσίες και τρόπο αντιμετώπισης των οικολογικών προβλημάτων ο ελληνικός λαός. Στα 45 αυτά χρόνια, το ΠΑ.Κ.Ο.Ε δημιούργησε άλλους τέσσερις φορείς, το ΚΕΚ ΠΑΚΟΕ, το ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑ ΕΛΛΑΣ. την ΟΙΚΟΕΝ και την ΟΙΚΟΓΗ. Το ΚΕΚ ΠΑΚΟΕ διαμορφώνει και στοχεύει την εκπαιδευτική πολιτική του ΠΑ.Κ.Ο.Ε και το ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑ ΕΛΛΑΣ την περιβαλλοντική πολιτική του ΠΑ.Κ.Ο.Ε, επιφορτισμένο με τις εργαστηριακές έρευνες σε ολόκληρη την Ελλάδα. Η ΟΙΚΟΕΝ διαμορφώνει την ενεργειακή πολιτική και η ΟΙΚΟ-ΓΗ την αγροτική πολιτική.

Τι πρέπει να προσέχουμε όταν αγοράζουμε εμφιαλωμένο νερό

Τα εμφιαλωμένα νερά πρέπει υποχρεωτικά να αναγράφουν τις εξής ενδείξεις στη συσκευασία τους:

Ονομασία πώλησης του προϊόντος.

Ονομασία πηγής υδροληψίας.

Τόπος εκμετάλλευσης της πηγής.

Χημική ανάλυση της σύνθεσης.

Κατεργασίες που ενδεχομένως πραγματοποιούνται κατά τη διαδικασία εμφιάλωσης.

Ποσότητα περιεχομένου (όγκος).

Χρονολογία ελάχιστης διαθεσιμότητας (μέρα/ μήνας/έτος).

Παρτίδα παραγωγής. Συνθήκες συντήρησης και χρήσης του προϊόντος. Όνομα ή εμπορική επωνυμία παρασκευαστή.

Η επισήμανση των φυσικών μεταλλικών νερών ή νερών πηγής πρέπει να περιλαμβάνει υποχρεωτικά τις ακόλουθες ενδείξεις:

Την αναφορά της αναλυτικής συνθέσεως με απαρίθμηση των χαρακτηριστικών στοιχείων.

Τον τόπο όπου γίνεται η εκμετάλλευση της πηγής και την ονομασία αυτής.

Την ένδειξη ενδεχομένων κατεργασιών.

Τον διαχωρισμό ενώσεων σιδήρου, μαγγανίου και θείου καθώς και του αρσενικού από ορισμένα φυσικά μεταλλικά νερά δια κατεργασίας με αέρα εμπλουτισμένο με όζον, εφόσον η κατεργασία αυτή δεν έχει ως αποτέλεσμα να τροποποιήσει τη σύσταση αυτού του νερού όσον αφορά τα φυσικά συστατικά του στα οποία οφείλει τις ιδιότητές του.

Ένα όνομα οικισμού ή τοποθεσίας μπορεί να περιλαμβάνεται στο κείμενο της εμπορικής επωνυμίας με τον όρο ότι το φυσικό μεταλλικό νερό προέρχεται από πηγή που βρίσκεται στον οικισμό ή στην τοποθεσία. Παρά το γεγονός ότι νόμοι υποχρεώνουν τις εταιρίες εμφιάλωσης να διευκρινίσουν από πού έχουν προμηθευτεί το νερό, σχεδόν καμία δεν το κάνει. Στις εργασίες του Environmental Working Group του 2011 διαπιστώθηκε ότι από τις 9 καλύτερες εταιρίες εμφιάλωσης παγκοσμίως, μόνο μία (Nestle’s Pure Life Purified Water) περιέγραφε την ακριβή γεωγραφική τοποθεσία από όπου προμηθεύεται το νερό και την ακριβή διαδικασία κατεργασίας του.

Ενδείξεις που απαγορεύεται να αναγράφονται επί της συσκευασίας:

Όσες αποδίδουν στο νερό θεραπευτικές ιδιότητες.

Φράσεις σχετικές με την επίδραση του νερού στις λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού, όπως «Ενισχύει την πέψη» ή «Κατάλληλο για δίαιτα».

Εκφράσεις που υπαινίσσονται ένα χαρακτηριστικό που δεν υπάρχει, αποσκοπώντας στην παραπλάνηση του καταναλωτικού κοινού.

Όσες αποδίδουν στο νερό θεραπευτικές ιδιότητες. Φράσεις που περιγράφουν επίδραση του νερού σε διαδικασίες λειτουργίας του ανθρωπίνου οργανισμού, όπως για παράδειγμα «ενισχύει την πέψη», «κατάλληλο για αδυνάτισμα».

Διαβάζοντας την ετικέτα… ολόκληρη!

Στο πίσω μέρος της ετικέτας ενός εμφιαλωμένου νερού αναγράφεται η φυσικοχημική του ανάλυση, που εξαρτάται από τα πετρώματα από τα οποία διέρχεται το νερό και τα οποία το εμπλουτίζουν με οργανικά και ανόργανα συστατικά. Εάν πρόκειται για επιτραπέζιο νερό, τότε η ανάλυση θα αφορά το μέσο όρο των αναλύσεων τεσσάρων εποχών, δεδομένου ότι η φυσικοχημική σύστασή του επηρεάζεται από διάφορους κλιματικούς παράγοντες (π.χ. τις βροχοπτώσεις, που μεταβάλλουν τη στάθμη του νερού). Εάν πρόκειται για φυσικό μεταλλικό νερό, τότε η ανάλυση θα είναι μιας συγκεκριμένης ημερομηνίας, η οποία αναγράφεται στην ετικέτα.

Τι πρέπει να γνωρίζει ο καταναλωτής και πώς θα προστατευτεί!

Η καταναλωτική κοινωνία που ζούμε, μας έχει επιβάλει το κατεστημένο της κατευθυνόμενης σε μεγάλο βαθμό ενημέρωσης με στόχο τον υπέρογκο και ανεξέλεγκτο πλουτισμό της και κατ’ επέκταση έχει οδηγήσει στη δημιουργία νέας γενιάς που κυκλοφορεί με ένα πλαστικό μπουκάλι στο χέρι από το πρωί έως το βράδυ. Επιπρόσθετα, στην καρδιά του καλοκαιριού περπατά κάποιος στους δρόμους της πόλης, το μπετόν βράζει και αποκαμωμένος με 50 λεπτά του ευρώ αγοράζει ένα μπουκαλάκι νερό, προκειμένου να σβήσει προσωρινά τη δίψα του. Το παγούρι ή «θερμός» με το νερό βρύσης που έπαιρνε μαζί του μια φορά και ένα καιρό στην παραλία, έχει αντικατασταθεί διά παντός με το πλαστικό μπουκαλάκι ενώ ακόμα και στο φτηνό συνοικιακό ταβερνάκι που πηγαίνει μια φορά τον μήνα η παραδοσιακή γυάλινη κανάτα έχει πλέον αντικατασταθεί με το πλαστικό μπουκάλι εμφιαλωμένου νερού, το οποίο μάλιστα η εταιρεία που το διαθέτει έχει φροντίσει να είναι και ελκυστικό στο μάτι (γαλάζιο ανοιχτό, πράσινο ανοιχτό ή ακόμα και βαθύ μπλε χρώμα, αλλά και προσεγμένο σχήμα) έτσι ώστε να δίνει την ψευδαίσθηση της πολυτέλειας! Αλήθεια ξέρουμε στην πραγματικότητα τι νερό πίνουμε; Μπορούμε να «αποκρυπτογραφήσουμε» τι αναγράφει η ετικέτα του εμφιαλωμένου νερού που αγοράσαμε; Τι νερό αγοράσαμε και δώσαμε στο παιδί μας που διψάει;

Διαβάστε ολόκληρη την ετικέτα!

Στο πίσω μέρος της ετικέτας ενός εμφιαλωμένου νερού αναγράφεται η φυσικοχημική του ανάλυση η οποία εξαρτάται από τα πετρώματα μέσα από τα οποία έχει περάσει και τα οποία το εμπλουτίζουν με οργανικά και ανόργανα συστατικά. Στην περίπτωση που έχουμε να κάνουμε με επιτραπέζιο νερό η ανάλυση αφορά στο μέσο όρο των αναλύσεων τεσσάρων εποχών με το δεδομένο ότι η φυσικοχημική του σύσταση επηρεάζεται από διάφορους κλιματικούς παράγοντες (π.χ. τις βροχοπτώσεις που μεταβάλλουν τη στάθμη του νερού). Στην περίπτωση που έχουμε να κάνουμε με φυσικό μεταλλικό νερό τότε η ανάλυση θα είναι μιας συγκεκριμένης ημερομηνίας, η οποία αναγράφεται στην ετικέτα.

Τι να κάνετε για την ασφαλή κατανάλωση του εμφιαλωμένου νερού

Μη μοιράζεστε τη φιάλη με άλλο άτομο. Είναι προτιμότερο να γεμίζετε δύο ποτήρια με εμφιαλωμένο νερό παρά να πίνετε απευθείας από το μπουκάλι.

Μη γεμίζετε με νερό βρύσης τη φιάλη όταν έχετε καταναλώσει όλο το περιεχόμενο, διότι ενδέχεται να έχουν αναπτυχθεί βακτηρία. Αγοράστε καλύτερα μια νέα φιάλη με εμφιαλωμένο νερό.

Αν δεν μπορείτε να βάλετε τη φιάλη στο ψυγείο, τοποθετήστε τη σε δροσερό μέρος μακριά από την ηλιακή ακτινοβολία και οποιαδήποτε εστία μόλυνσης. Εάν έχετε φιάλες σε κάποιον αποθηκευτικό χώρο, κατά το άνοιγμά τους σκουπίστε καλά το χείλος και μετά καταναλώστε το περιεχόμενο.

Μην αγοράζετε φιάλες οι οποίες δεν είναι σφραγισμένες και εξετάστε τες εξονυχιστικά, εσωτερικά και εξωτερικά, αν έχει αλλοιωθεί το σχήμα ή επιπλέουν μικροαντικείμενα. Αναφέρετε στις υγειονομικές υπηρεσίες της περιοχής σας οτιδήποτε περίεργο παρατηρήσετε τόσο στη συσκευασία όσο και στο περιεχόμενο.

Μην παρασύρεστε από τις ετικέτες και προσέξτε ιδιαίτερα την ημερομηνία εμφιάλωσης και λήξης, τη χημική ανάλυση, το τηλέφωνο επικοινωνίας της επιχείρησης, την τοποθεσία προέλευσης του νερού και τον τύπου νερού.

Έρευνα στους πολίτες για τα εμφιαλωμένα νερά

Οι πολύ ζεστές ημέρες έρχονται, το καλοκαίρι θα είναι καυτό και οι αθηναϊκές παραλίες θα σφύζουν από κόσμο. Η Αθήνα είναι η αλήθεια δεν ορίζεται και ως η πιο δροσερή πόλη του κόσμου, ώρες – ώρες ακόμα και μια απλή βόλτα στο κέντρο εξελίσσεται υπό δυσμενείς συνθήκες εξαιτίας της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και της υπερβολικής ζέστης. Απαραίτητο, πλέον, αξεσουάρ είναι ένα – τουλάχιστον- μπουκαλάκι νερό, που θα δροσίζει και θα μας ανακουφίζει, συνήθως αυτό είναι εμφιαλωμένο. Το ΠΑΚΟΕ διενήργησε μια έρευνα στο κέντρο της Αθήνας με αντικείμενο τα εμφιαλωμένα νερά κι έθεσε στους συμπολίτες μας τα ακόλουθα ερωτήματα:

1) Γνωρίζετε ότι το νερό της Αθήνας είναι το πιο καθαρό και ασφαλές νερό στην Ευρώπη; 2) Καταναλώνετε εμφιαλωμένο νερό και πόσο την ημέρα; 3) Οι συνθήκες αποθήκευσης του εμφιαλωμένου νερού στα περίπτερα και στα σούπερ μάρκετ στον ήλιο σάς προβληματίζουν; 4) Για σας είναι αισθητό κόστος το εμφιαλωμένο νερό; 5) Πιστεύετε ότι είναι υγιεινό το εμφιαλωμένο νερό ή σας εξυπηρετεί η χρήση του; Ας δούμε τις απαντήσεις. 6) Γνωρίζετε ότι δεν πρέπει να ξαναχρησιμοποιείται το πλαστικό μπουκάλι γεμίζοντας με νερό από τη βρύση;

Αφροδίτη Καραγκίτση, μοντελίστ 1) Όχι, δεν το ήξερα. 2) Τουλάχιστον ένα μπουκαλάκι την ημέρα. 3) Όχι, δεν με προβληματίζουν, αναζητώ τα σκιερά μέρη για να τα αγοράσω. 4) Όχι, δεν είναι. 5) Με εξυπηρετεί η χρήση του. 6) Ναι το γνωρίζω και δεν το κάνω.

Αναστασία Δημητρίου συνταξιούχος 1) Όχι, δεν το γνώριζα. 2) Πάνω από δύο μπουκαλάκια την ημέρα. 3) Δεν το έχω σκεφτεί ότι υπάρχει πρόβλημα με την αποθήκευσή τους 4) Ναι, φυσικά και είναι. 5) Είναι βολικά στη χρήση. 6)Όχι δεν το γνώριζα και καλά που μου το είπατε.

Νίκος Βαρδογιάννης, στέλεχος εταιρίας 1) Το γνωρίζω. 2) Ένα με δύο την ημέρα. 3) Δεν αγοράζω εμφιαλωμένα νερά, πίνω νερό από τη βρύση. 4) Περιορίζω το κόστος αφού, δεν αγοράζω νερό. 5) Θεωρώ ότι είναι πιο υγιεινό νερό αυτό της βρύσης. 6)Αφού δεν αγοράζω μπουκαλάκια νερού, δεν το κάνω αυτό που μου λέτε.

Ζωή Μπαρτζώκα Φαρμακοποιός 1) Ναι, το γνωρίζω, έχω διαβάσει σχετικά σε μελέτες. 2) Το αποφεύγω. 3) Όχι, δεν με προβληματίζουν, άλλωστε προτιμώ το νερό της βρύσης. 4) Καθόλου. 5) Θεωρώ πως δεν είναι και ό,τι το πιο υγιεινό το νερό στο πλαστικό μπουκάλι, το οποίο μάλιστα, ρυπαίνει τη φύση. 6)Ναι το γνωρίζω, έχω διαβάσει σχετικές μελέτες.

Βούλα Καρβουνίδου συνταξιούχος 1) Το ξέρω πολύ καλά, ο σύζυγός μου ήταν υπάλληλος στην ΕΥΔΑΠ για χρόνια 2) Δεν αγοράζω. 3) Από ότι βλέπω στα σούπερ μάρκετ είναι καλά αποθηκευμένα. 4) Είναι ένα κόστος 5) Με εξυπηρετεί σπάνια η χρήση του. 6)Αν και δεν χρησιμοποιώ πλαστικά μπουκαλάκια, ότι υπάρχει πρόβλημα με το ξαναγέμισμα, είναι κάτι που δεν το γνώριζα.

Σταύρος Παπαδόπουλος δημόσιος υπάλληλος 1) Πρώτη φορά το ακούω. 2) Πίνω σίγουρα δύο μπουκάλια την ημέρα. 3) Όχι, δεν με προβληματίζουν. 4) Ξοδεύω ένα ευρώ την ημέρα, για πέντε φορές την εβδομάδα, συνολικά 20 ευρώ το μήνα, δεν είναι σημαντικό κόστος. 5) ∆εν είναι ανθυγιεινό. 6)Όχι δεν το γνώριζα.

Μανώλης Αγγελής, ιδιοκτήτης ψιλικών 1) Δεν το ήξερα. 2) Πάνω από τέσσερα μπουκαλάκια την ημέρα. 3) Το αποθηκεύουμε σε σωστά μέρη. 4) Εμείς πουλάμε 30 λεπτά το μπουκάλι. Το κόστος είναι πολύ χαμηλό. 5) Είναι υγιεινό και με εξυπηρετεί πολύ η χρήση του. 6)Όχι δεν το γνώριζα

Δημήτρης Καραγιάννης μαθητής 1) Όχι δεν το ήξερα. 2) Αγοράζω για το σχολείο 3) Δεν το έχω σκεφτεί. 4) Το κόστος βαρύνει τους γονείς μου. 5) Νομίζω ότι είναι υγιεινό. 6) Όχι δεν το γνώριζα.

Γιώργος Γεωργάρας, κούριερ 1) Όχι, δεν το ήξερα. 2) Στη δουλειά, στο μηχανάκι, στον ήλιο, σίγουρα πάνω από πέντε μπουκαλάκια την ημέρα. 3) Δεν έχω ασχοληθεί ποτέ. 4) Ε ναι, υπάρχει ένα κόστος. 5) Με εξυπηρετεί η χρήση του και έχω ειδική θήκη στο μηχανάκι για να μπαίνει το νερό. 6) Δεν το κάνω, αλλά δεν το γνώριζα κιόλας

Σταύρος Κρητικός, υπάλληλος σε κατάστημα ρούχων 1) Ναι το γνωρίζω 2) Όχι, καθόλου. 3) Τι να σας πω, νομίζω ότι το αποθηκεύουν σωστά 4) ∆εν αγοράζω, έχουμε στη δουλειά νερό της βρύσης 5) Φαντάζομαι για να κυκλοφορεί έχει γίνει ένας σχετικός έλεγχος. 6) Κάπου το είχα ακούσει αυτό που μου λέτε.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΥΡΙΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΜΕΤΑΛΛΙΚΟΥ ΝΕΡΟΥ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΤΙΚΕΤΑ – ΤΙ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΣΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΜΑΣ

Νa+ Νάτριο: Είναι ένας από τους σημαντικότερους ηλεκτρολύτες που συμβάλλει στο ισοζύγιο των υγρών του οργανισμού, ενώ συμμετέχει και στη σύσπαση των μυών. Ωστόσο, η υπερβολική κατανάλωση νατρίου συνδέεται με την υπέρταση, για τη ρύθμιση της οποίας συστήνεται η αποφυγή του. Σε κάθε φυσικό μεταλλικό νερό με περιεκτικότητα νατρίου μικρότερη από 10 mg/l επιτρέπεται να αναγράφεται στην ετικέτα ότι «είναι κατάλληλο για δίαιτα χαμηλή σε νάτριο».

K+ Κάλιο: Είναι απαραίτητο για τη ρύθμιση της ενυδάτωσης των κυττάρων και τη διατήρηση του ισοζυγίου των υγρών στον οργανισμό μας. Επίσης, συμβάλλει στη μετάδοση των νευρικών ώσεων (σημάτων) μεταξύ των νευρώνων, καθώς και στη σύσπαση των μυών.

Ca++ Ασβέστιο: Είναι ένα από τα σημαντικότερα μέταλλα, δεδομένου ότι αποτελεί βασικό δομικό συστατικό των οστών και των δοντιών. Παράλληλα, συμμετέχει στη λειτουργία των μυών και στη μετάδοση των σημάτων μεταξύ των νεύρων. Το ασβέστιο που περιέχεται στο νερό έχει καλή βιοδιαθεσιμότητα (δηλαδή αξιοποιείται πλήρως από τον οργανισμό μας) και μπορεί να συμβάλει στη συνολική ημερήσια πρόσληψη ασβεστίου.

Mg++ Μαγνήσιο: Συμβάλλει στην καλή λειτουργία των μυών και των νεύρων, ενώ μαζί με το ασβέστιο συμβάλλουν στην καλύτερη λειτουργία της καρδιάς. Σε υψηλές συγκεντρώσεις, το μαγνήσιο έχει καθαρτική και διουρητική δράση.

Cl– Χλώριο: Αποτελεί συστατικό του υδροχλωρικού οξέος του στομάχου. Mαζί με το νάτριο συμβάλλουν στη διατήρηση της ισορροπίας των υγρών στο σώμα μας.

HCO3 Δικαρβονικό οξύ: Συμβάλλει στη διατήρηση της οξύτητας του πεπτικού συστήματος και διευκολύνει την πέψη.

SO4– Θειικά ιόντα: Είναι συστατικά των κυτταρικών μεμβρανών, καθώς και πολλών ενζύμων του οργανισμού μας.

Fe++ Σίδηρος: Υπάρχει, κυρίως, σε νερά που διέρχονται από πετρώματα πλούσια σε άλατα σιδήρου. Ο σίδηρος είναι συστατικό των ερυθρών αιμοσφαιρίων, υπεύθυνων για τη μεταφορά του οξυγόνου στους ιστούς. H επαρκής πρόσληψή του συμβάλλει στην πρόληψη της σιδηροπενικής αναιμίας.

Sio2– Διοξείδιο του πυριτίου: Συμβάλλει στην ελαστικότητα των αρτηριακών τοιχωμάτων.

Τέλος τα πλαστικά μπουκαλάκια νερού σε Αμερική και Ευρώπη

Το δημοσιεύσαμε και στο περσινό φύλλο του Ιουνίου και το κάνουμε και φέτος μπας και το καταλάβουν και εδώ στην Ελλάδα. Την πώληση πλαστικών φιαλών νερού χωρητικότητας κάτω του ενός λίτρου απαγόρευσε η δημοτική αρχή της πόλης Κόνκορντ της Μασαχουσέτης. Ο νόμος τέθηκε σε ισχύ την πρώτη μέρα του 2013 ύστερα από μια τριετή καμπάνια για τη μείωση των πλαστικών απορριμμάτων και της ταυτόχρονης ενθάρρυνσης χρήσης πόσιμου νερού από το δίκτυο ύδρευσης. Οι παραβάτες κινδυνεύουν με πρόστιμο 20 ευρώ, ενώ σε περίπτωση που συλληφθούν ξανά το πρόστιμο διπλασιάζεται. «Για την εκστρατεία αυτή εμπνεύστηκα από τον εγγονό μου, που μου είπε για ένα νησί από πλαστικά απορρίμματα στον Ειρηνικό Ωκεανό», τονίζει η Τζιν Χιλ που ηγήθηκε της πρωτοβουλίας αυτής, καταλήγοντας στο ότι «πρέπει να κάνουμε τους ανθρώπους να απομακρυνθούν από τη λογική της αγοράς εμφιαλωμένου νερού και να σκεφτούν όλες τις άλλες εναλλακτικές λύσεις». Αντίστοιχο μέτρο απαγόρευσης έχει λάβει η πόλη Μπούντανουν της Αυστραλίας από το 2009, ενώ περισσότερα από 90 αμερικανικά πανεπιστήμια έχουν απαγορεύσει την κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού στις πανεπιστημιουπόλεις τους. Σε πολλά από τα πανεπιστημιακά αυτά ιδρύματα το κίνημα υπέρ της δωρεάν χρήσης νερού από τη βρύση είναι τόσο μεγάλο, ώστε παρέχονται σε όλους τους φοιτητές και το προσωπικό μπουκάλια από ανοξείδωτο ατσάλι, που τα γεμίζουν όσες φορές θέλουν από τις βρύσες. Πριν από τρία χρόνια  η υπηρεσία που διαχειρίζεται το Εθνικό Πάρκο του ΓκραντΚάνιον, ενός από τα πιο σπουδαία αξιοθέατα των ΗΠΑ, προχώρησε στην απαγόρευση πώλησης εμφιαλωμένου νερού εντός του πάρκου, καθώς τα άδεια πλαστικά μπουκάλια που πετούσαν οι επισκέπτες μετά τη χρήση τους συνιστούσαν κίνδυνο για την περιβαλλοντική ισορροπία. Τα πλαστικά μπουκάλια των 4,5 εκατομμυρίων τουριστών που επισκέπτονται το Γκραντ Κάνιον κάθε χρόνο αποτελούν το 20% των αποβλήτων του πάρκου. Σύμφωνα με έρευνες, οι Αμερικανοί καταναλώνουν 50 δισεκατομμύρια μικρά πλαστικά μπουκάλια νερού ετησίως. Το παράδειγμα της Αυστραλίας Η Αυστραλία, είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο, που φαίνεται να κατάφερε τουλάχιστον σε ένα βαθμό, αυτό που οι άλλες πόλεις ακόμη προσπαθούν, να απαγορεύσει την πώληση του εμφιαλωμένου νερού, λόγω της ρύπανσης που προκαλούν τα πλαστικά μπουκάλια στο περιβάλλον. Ο πρωθυπουργός της μεγαλύτερης αυστραλιανής πολιτείας New South Wales, Nathan Rees δήλωσε, ότι θα απαγορεύσει σταδιακά τη χρήση του εμφιαλωμένου νερού σε όλα τα υπουργεία και τις κυβερνητικές υπηρεσίες. Τεράστια χρηματικά ποσά δαπανούνται για την εξαγωγή, τη συσκευασία και τη μεταφορά του εμφιαλωμένου νερού. ∆εν είναι μόνον η ρύπανση που προκαλείται στο περιβάλλον από τα πλαστικά μπουκάλια αλλά και η ενέργεια που καταναλώνεται για την κατασκευή τους, συμπλήρωσε ο Nathan Rees. Ο Ομοσπονδιακός υπουργός Περιβάλλοντος Peter Garrett δήλωσε υποστηρικτής του εν λόγω μέτρου και κάλεσε τις υπόλοιπες πολιτείες της Αυστραλίας να το υιοθετήσουν. Το εν λόγο μέτρο υιοθετήθηκε από την κωμόπολη Bundanoon που βρίσκεται στη πολιτεία New South Wales, όπου είναι η πρώτη πόλη στο κόσμο που απαγόρευσε τη χρήση του εμφιαλωμένου νερού. Η πόλη έχει πληθυσμό περίπου 2500 κατοίκους και περισσότεροι από 350, ψήφισαν σε δημόσια συγκέντρωση την απαγόρευση του εμφιαλωμένου νερού. Μόνο δύο κάτοικοι που ήταν στην εν λόγω συγκέντρωση ψήφισαν κατά της απαγόρευσης, ο ένας εκ των οποίων εργάζεται σε εταιρία εμφιάλωσης νερού. Αφορμή για την εν λόγω απαγόρευση, ήταν η ανακοίνωση σχεδίων μιας εταιρίας για την εμφιάλωση του νερού της περιοχής, στο Sidney, και τη μεταπώλησή του στη πόλη. Οι κάτοικοι ξεσηκώθηκαν φοβούμενοι τον μεγάλο αντίκτυπο που θα είχαν στο περιβάλλον τα πλαστικά απορρίμματα και απαγόρευσαν τη χρήση του εμφιαλωμένου νερού.

Από τη γραμματεία του ΠΑΚΟΕ.

Happy

0 0 %

Sad

0 0 %

Excited

0 0 %

Sleepy

0 0 %

Angry

0 0 %

Surprise

0 0 %

The post ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ Ή ΜΟΝΙΜΗ ΛΥΣΗ ΤΟ ΕΜΦΙΑΛΩΜΕΝΟ ΝΕΡΌ first appeared on ΟΙΚΟ - ΓΗ.

Το ΠΑΚΟΕ έχει επισημάνει επανειλημμένα  τον κίνδυνο στη διατροφή μας από ουσίες που προέρχονται από ανθρώπινες δραστηριότητες

Τοξικά χημικά από λάστιχα αυτοκινήτων, νανοσωματίδια από πλαστικά και δηλητηριώδη φυτοφάρμακα επηρεάζουν την υγεία μας

Δελτίο Τύπου 710           Αθήνα 18 Μαΐου 2023

 Με αφορμή δύο νέες επιστημονικές έρευνες, που φέρνουν καινούργια στοιχεία για το πως δηλητηριάζονται τα τρόφιμα από τοξικά χημικά που εκλύονται από τα λάστιχα των αυτοκινήτων και από την αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων και από την ατμοσφαιρική ρύπανση.  

Η πρώτη μελέτη έγινε από Αυστριακούς επιστήμονες και δημοσιεύτηκε στο Environmental Science & Technology.  Σύμφωνα με αυτή τα σωματίδια από τα ελαστικά των αυτοκινήτων διασπώνται, αφήνουν ένα δυνητικά επικίνδυνο αποτύπωμα. Τα σωματίδια αυτά στη συνέχεια μεταφέρονται με τον άνεμο και τη βροχή, καταλήγοντας τελικά σε ποτάμια και συστήματα αποχέτευσης. Τα λύματα και η λυματολάσπη, που θα μπορούσαν να συγκεντρώνουν τις τοξικές αυτές ουσίες, χρησιμοποιούνται συχνά ως λιπάσματα στη γεωργία, με αποτέλεσμα αυτά τα σωματίδια να μολύνουν το έδαφος και να καταλήγουν στη σοδειά. Οι ερευνητές εντόπισαν σε μαρούλια την χημική ουσία, που ονομάζεται 6PPD-κινόνη, είναι τοξική, η οποία δημιουργείται ως υποπροϊόν μόλις ξεκινά η χρήση νέων ελαστικών.

Η δεύτερη μελέτη έγινε από το Environment Working Group την αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων, τα οποία είναι «εξ ορισμού τοξικά», όπως αναφέρει η πρώην αντιπρόεδρος του EWG, Χούλιχαν. Σύμφωνα με αυτή την έρευνα η λαχανίδα και τα άγρια λάχανα συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο αριθμό διαφορετικών φυτοφαρμάκων, συνολικά 103 είδη και ακολουθούν οι πιπεριές με 101 διαφορετικές χημικές ουσίες. Τα φρούτα και λαχανικά με την υψηλότερη επιβάρυνση σε φυτοφάρμακα, μετά τα λάχανα και τις πιπεριές, είναι οι φράουλες, το σπανάκι, το σέσκουλο, τα ροδάκινα, τα αχλάδια, τα μήλα, τα νεκταρίνια, τα σταφύλια, τα κεράσια, τα μύρτιλα και τα φασολάκια. Τις λιγότερες χημικές ουσίες έχουν τα καρότα, το καρπούζια, τα σπαράγγια, το αβοκάντο, ο ανανάς και τα κρεμμύδια.

ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣ ΤΟΥ ΠΑΚΟΕ

Το ΠΑΚΟΕ στα 44 χρόνια λειτουργίας του έχει αναδείξει εκατοντάδες επιστημονικές για τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία από την αλόγιστη χρήση χημικών, πλαστικών, και φυτοφαρμάκων. Πρώτο το ΠΑΚΟΕ έφερε στην δημοσιότητα στην Ελλάδα, τον Ιανουάριο του 2021 έρευνα Ιταλών επιστημόνων, ιταλικό νοσοκομείο, όπου  διαπιστώθηκε η ύπαρξη πλαστικών έγχρωμων νανοσωματιδίων στο πλακούντα σε τέσσερις γυναίκες με φυσιολογικό τοκετό. Σύμφωνα με την έρευνα τα μικροπλαστικά βρέθηκαν με εξέταση μόλις του 4% του πλακούντα γεγονός που υποδεικνύει ότι ο συνολικός αριθμός μικροπλαστικών ήταν αρκετά υψηλότερος. Όλα τα σωματίδια που αναλύθηκαν ήταν βαμμένα μπλε, κόκκινο, πορτοκαλί ή ροζ και πιθανότατα έχουν προ- έλθει από συσκευασίες, μπογιές ή καλλυντικά και προϊόντα προσωπικής περιποίησης. Τα μικροπλαστικά ήταν κυρίως μεγέθους 0,01 χιλιοστό, δηλαδή αρκετά μικρά για να μπορούν να εισχωρήσουν στην κυκλοφορία του αίματος και από εκεί στο σώμα των μωρών  

Το ΠΑΚΟΕ πρωτοστάτησε στην παγκόσμια κινητοποίηση της οργάνωσης Avaaz για την υπογραφή μίας διεθνούς συνθήκης ώστε να μπει τέλος στην πλαστική ρύπανση. Οι επιστημονικοί συνεργάτες του ΠΑΚΟΕ έχουν αποδείξει ότι το πλαστικό είναι τοξικό απ’ τη στιγμή που ξεκινά η παραγωγή του, ότι προέρχεται απ’ τα ίδια βρώμικα ορυκτά καύσιμα που πυροδοτούν την κλιματική κρίση και δεν αποσυντίθεται! Ότι ένα πλαστικό μπουκάλι διασπάται σε μικροσκοπικά, αόρατα κομματάκια που μπορούν να ταξιδέψουν ανά τον κόσμο μέσω νερού κι αέρα, μολύνοντας τις θάλασσες και τα ποτάμια μας, ακόμα και το σώμα μας! Και ότι ακόμα και η βροχή είναι μολυσμένη με πλαστικό. 

Το ΠΑΚΟΕ επανειλημμένα έχει επισημάνει την ανεξέλεγκτη διακίνηση και εισαγωγή κηπευτικών στην Ελλάδα με αποτέλεσμα, σε αυτά να υποβαθμίζεται η ποιότητά τους και στο πιάτο μας να εγκυμονεί ο κίνδυνος της καρκινογένεσης. Επειδή τα φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούνται στην Τουρκία και σε άλλες χώρες είναι απαγορευμένα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γι’ αυτό η διακίνηση προϊόντων που περιέχουν λιπάσματα και φυτοφάρμακα απαγορευμένα, δημιουργούν προϋποθέσεις μιας επικίνδυνης διατροφής.

 Το ΠΑΚΟΕ την διετία 2019-2021 οργάνωσε μία γιγάντια έρευνα με δειγματοληψίες, χημικές και μικροβιολογικές αναλύσεις για ακατάλληλα τρόφιμα που κυκλοφορούν στην αγορά. 

Θυμίζουμε τα αποτελέσματα εκείνης της έρευνας:

1. Σε διάφορα δείγματα που πάρθηκαν από σημεία πώλησης το 30% των δειγμάτων για όλα σχεδόν τα προϊόντα βρέθηκε νοθευμένο ή ακατάλληλο για κατανάλωση. Οι δε ετικέτες στα προϊόντα σε πολλά σημεία πώλησης κατά 50% ανύπαρκτες, 30% ελλιπείς και 20% αλλοιωμένες.

2. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα σε ποσοστό 25% των δειγμάτων βρέθηκαν με ληγμένες ημερομηνίες και μολυσμένα με κολοβακτηρίδια ενώ το 20% από αυτά είχαν σημαντική επιβάρυνση από αντιβιοτικά. Επίσης ένα 15% των δειγμάτων αυτών νοθεύτηκε με λιγότερη περιεκτικότητα σε λίπος, ενώ σε γιαούρτια διαπιστώθηκε ύπαρξη συντηρητικών  και σε πολλά παγωτά η ανυπαρξία γάλακτος και η προσθήκη συνθετικών χρωμάτων. Παρατηρήθηκε επίσης νοθεία στη Φέτα που σερβίρεται σε ταβέρνες και εστιατόρια η οποία παρότι είναι «λευκός τυρός» πωλείται σαν τυρί φέτα από αιγοπρόβειο γάλα.

3. Στα αλλαντικά σε ποσοστό 30% των δειγμάτων, η περιεκτικότητα σε νιτρώδη και νιτρικά, βρέθηκε υψηλότερη 80% του φυσιολογικού ορίου.

4. Στους χυμούς παρατηρήθηκαν σοβαρές παραπλανήσεις του καταναλωτικού κοινού ως προς το τι πραγματικά περιέχουν οι συσκευασίες, που αναγράφουν για διαφημιστικούς – marketing λόγους την φράση «φυσικός χυμός», ενώ περιέχουν ένα μείγμα νερού και χρωστικών ουσιών με άρωμα από φρούτο.

5. Στα αναψυκτικά η περιεκτικότητα του φυσικού χυμού σε ποσοστό 35% των δειγμάτων, βρέθηκε χαμηλότερη κατά 25% από το επιτρεπτό όριο. Βρέθηκαν επίσης στην αγορά αναψυκτικά που μπορούν εύκολα να χαρακτηριστούν ως φαρμακευτικά προϊόντα ψυχοτρόπα και δεν θα έπρεπε να καταναλώνονται αβίαστα από παιδιά.

6. Στα εμφιαλωμένα νερά παρατηρήθηκαν σοβαρότατες παρατυπίες στους όρους διακίνησης, αποθήκευσης και διάθεσης τους.  Ακόμα, σοβαρές ανακρίβειες που αναγράφονται στις ετικέτες και αφορούν τους ελέγχους του Γενικού Χημείου του Κράτους οι οποίες μάλιστα χαρακτηρίζονται ελλιπείς λόγω του ότι είναι εξαιρετικά περιορισμένες έως ελάχιστες για το πλήθος των εμφιαλωμένων νερών που κυκλοφορούν στην ελληνική επικράτεια. Η διακίνηση δε και η διάθεση των εμφιαλωμένων νερών, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες και στις περιοχές των νησιών μας, γίνεται κάτω από απαράδεκτες συνθήκες με ξεσκέπαστα φορτηγά κάτω από τον καυτό ήλιο και με θερμοκρασίες πάνω από 38^ο βαθμούς Κελσίου όταν το όριο είναι 18^ο βαθμοί Κελσίου. Δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε το μικροβιακό φορτίο από κολοβακτηρίδια και εντερόκοκκους που βρέθηκαν στα εμφιαλωμένα νερά το οποίο ήταν επικίνδυνα υψηλό για τη δημόσια υγεία στο 25% των δειγμάτων.

7. Στα λαχανικά από εδαφολογικές έρευνες διαπιστώθηκε η ύπαρξη φορτίου φυτοφαρμάκων και νιτρικών στο καλλιεργούμενο έδαφος και στις ρίζες τους, καθώς και μικροβιακά 

8. Στο ψωμί βρέθηκαν 5 απαγορευμένα βελτιωτικά και προσθετικά στο 25% των δειγμάτων.

9. Στο ελαιόλαδο διαπιστώθηκε νοθεία σε ποσοστό 50% των δειγμάτων. Η παραπλάνηση δε του καταναλωτή σε όσα αναφέρονται στις ετικέτες των φιαλών είναι απερίγραπτη και συγκεκριμένα διαπιστώθηκε ότι: α) αναφέρονται ως ελαιόλαδα λάδια από τον πυρήνα του σπόρου της ελιάς, β) λάδια πολυκαιρισμένα με άσχημες οσμές αναμειγνύονται με λάδια νέας σοδιάς και κυκλοφορούν στην αγορά σαν ελαιόλαδα επίσης, γ) παρατηρήθηκε η ύπαρξη καρκινογόνων χρωστικών σε ποσοστό 18% των δειγμάτων.

Το ΠΑΚΟΕ ΕΠΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ. ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ:

1. Συστηματική και συνεχή ενημέρωση του λαού και ιδιαίτερα των παραγωγικών τάξεων για τα προβλήματα ποιότητας στην παροχή υπηρεσιών και στα τρόφιμα.
2. Να λειτουργήσει επιτέλους ο ΕΦΕΤ ουσιαστικά και να γίνει ένας πραγματικά ενιαίος φορέας ελέγχου με αρμοδιότητες συντονισμού με εξειδικευμένο επαρκές προσωπικό, είναι δε  πολύ θετικό το γεγονός ότι εντάχθηκε στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
3. Εκπαίδευση και εξειδίκευση νέων ανθρώπων στον τομέα δειγματοληψίας και ελέγχου της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών και των τροφίμων.

Το ΠΑΚΟΕ ΠΡΟΤΡΕΠΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ

1. Να μελετούν πολύ προσεκτικά τις συμβάσεις των παρεχόμενων υπηρεσιών από τράπεζες και ιδιώτες καθώς και τις ετικέτες με τη σύνθεση των προϊόντων και τις ημερομηνίες λήξεως.
2. Να καταγγέλλουν χωρίς φόβο κάθε τι που αντιλαμβάνονται σε αρμόδιους φορείς και υπηρεσίες και στο Κέντρο Καταναλωτή του ΠΑΚΟΕ.
3. Να αντιμετωπίζουν κριτικά τα προσφερόμενα τεχνητά τυποποιημένα προϊόντα και τρόφιμα (π.χ. κρέατα, κρέμες, γιαούρτια με άρωμα φρούτων, ποικιλόχρωμες σαλάτες, διάφορα παιδικά κατασκευάσματα, συσκευές και εξοπλισμούς).
4. Να αποφεύγουν τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα.
5. Να αντισταθούν στον προβαλλόμενο υπερκαταναλωτισμό μέσα από τα ΜΜΕ .
6. Να μην αποθηκεύουν μεγάλες ποσότητες ευάλωτων τροφίμων.
7. Να αυτενεργούν και να ασχολούνται οι ίδιοι προσωπικά με το φαγητό τους ακολουθώντας παραδοσιακές συνταγές και να μην υποκύπτουν  στον πειρασμό του έτοιμου και τυποποιημένου.

Από τη γραμματεία του ΠΑΚΟΕ

Happy

0 0 %

Sad

0 0 %

Excited

0 0 %

Sleepy

0 0 %

Angry

0 0 %

Surprise

0 0 %

The post Προσοχή επικίνδυνα τρόφιμα στο πιάτο μας first appeared on ΟΙΚΟ - ΓΗ.

ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΑ  ΓΡΑΦΕΙΑ ΜΑΣ ΔΩΡΕΑΝ ΤΟ ΕΝΤΥΠΟ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΣΤΗΝ ΟΔΟ : ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΦΛΩΡΟΥ 8 ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, ΑΘΗΝΑ Τ.Κ. 115 24

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΣΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ PDF

Από τη γραμματεία του ΠΑΚΟΕ

Happy

0 0 %

Sad

0 0 %

Excited

0 0 %

Sleepy

0 0 %

Angry

0 0 %

Surprise

0 0 %

The post ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 10/04/2023 ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ first appeared on ΟΙΚΟ - ΓΗ.